Ο Φρέντι, η φώκια, ήταν η αγαπημένη ατραξιόν για όλους όσοι έκαναν την καθημερινή βόλτα τους στις όχθες του Τάμεση. Τον συναντούσαν συχνά έξω απ’ το ποτάμι και κάποιοι του έδιναν και μεζεδάκια.
Πρόσφατα, κατά κακή του τύχη, συναντήθηκε μ’ έναν σκύλο, που η μεγαλοδικηγόρος «μαμά» του είχε βγάλει βόλτα λυτό, χωρίς λουρί. Ο σκύλος χύμηξε πάνω στον καημένο τον Φρέντι. Κάποιοι περαστικοί, με κίνδυνο ακόμα και της ζωής τους, έτρεξαν και τελικά κατάφεραν να τραβήξουν τη φώκια απ’ τα δόντια του αγριεμένου σκύλου. Δυστυχώς, όμως, η ζημιά είχε γίνει:
Ο Φρέντι είχε χάσει ένα πτερύγιό του, πράγμα που σημαίνει ότι, ακόμα και αν επουλώνονταν τα άλλα τραύματά του, δεν θα μπορούσε να κινηθεί στο στοιχείο του, το νερό. Αλλά και τα τραύματά του ήταν τόσο μεγάλα, που δεν τον άφηναν να φάει και να ηρεμήσει, παρά τα αναλγητικά που του έδωσαν στο νοσοκομείο ζώων όπου τον μετέφεραν. Ετσι, έπειτα από τηλεδιάσκεψη και με Ολλανδούς γιατρούς, αποφασίστηκε να τον απαλλάξουν απ’ το μαρτύριό του με ευθανασία.
