Σ’ ένα σόου, που ήταν φανερό ότι πήρε πολύ χρόνο να οργανωθεί, πρωθυπουργός και υπουργός Παιδείας διαφήμισαν το σχέδιο νόμου για τη βασική εκπαίδευση θέλοντας να κάμψουν τις συνεχιζόμενες σφοδρές αντιδράσεις.
Με σκηνικό το «στρογγυλό» σχολείο του Αγ. Δημητρίου, που δημιούργησε ο μοντερνιστής αρχιτέκτονας Τάκης Ζενέτος, με σκηνοθεσία για την οποία επιστρατεύτηκε μέχρι και drone και, τέλος, με αέρα σχολικά χαλαρό, οι Μητσοτάκης – Κεραμέως επιχείρησαν να συγκαλύψουν την αλματώδη προώθηση της ανισότητας, τον εξαναγκασμό σε κυνήγι πόρων επιβίωσης αντί χρηματοδότησης, την κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών ανάλογα με τις εξωσχολικές συνεργασίες, τα βιβλία ή το προσωπικό και, τέλος, την «ισότητα στην εκπαίδευση» με την επιβολή της «εναλλακτικής εκπαιδευτικής διαδρομής» εκτός ΑΕΙ.
Το μόνο που δεν κατάφεραν να καλύψουν ήταν ο θόρυβος της διαδήλωσης που γινόταν την ίδια στιγμή απέξω. Ο πρωθυπουργός ενοχλήθηκε. Και δυσφήμησε.
«Τώρα γίνεται διαδήλωση απέξω. Στη δημοκρατία μας αυτό είναι ένδειξη υγείας. Θα ήθελα όμως αντί να λένε συνθήματα στείρα να έρθουν εδώ μέσα και να κάνουμε διάλογο για την αξιολόγηση. Διότι γι’ αυτό διαδηλώνουν οι εκπαιδευτικοί που είναι απέξω» είπε ο πρωθυπουργός του μη διαλόγου με σκοπό να δυσφημήσει τη μαζική διαμαρτυρία έξω από το σχολείο αλλά και να διασώσει το ψηφιακό σόου, αφού καμία πιερρακάκειος λύση δεν προσφερόταν. Πολλές φορές οι φωνές των διαδηλωτών σκέπασαν τον ήχο της παράστασης. Τι να έκαναν οι οργανωτές; Το κλείσιμο των ηχείων θα έσβηνε και το ψηφιακό άλμα της μετάδοσης μέσω YouTube. Καλύτερη η δυσφήμηση.
Αλλωστε ποιος θα αμφισβητούσε τον πρωθυπουργό; Ποιος θα του έλεγε ότι τόσο καιρό οι εκπαιδευτικοί φωνάζουν για τις παρεμβάσεις στη βασική εκπαίδευση και τον κίνδυνο των ανισοτήτων, της χειραγώγησης, της αυταρχικότητας (από την επιβολή του νεο-επιθεωρητισμού ώς τις υπερ-αρμοδιότητες και υπερ-θητείες των διευθυντών σχολείων με την παράλληλη αποδυνάμωση των συλλόγων διδασκόντων) στο ελληνικό σχολείο. Ποιος θα έλεγε πως αντιδρούν στο πολλαπλό βιβλίο επειδή σπάει την ενιαία εκπαιδευτική διαδικασία και πυροδοτεί των ανταγωνισμό ανάμεσα στα σχολεία, τις γειτονιές, τους δήμους, σαν να πρόκειται για ιδιωτικά; Οσο για την αξιολόγηση, ποτέ δεν είπαν όχι. Αμφισβητούν προθέσεις. Ακόμα και τώρα παραμένει ασαφές στις λεπτομέρειες το σχέδιο νόμου. Ποιος θα τα έλεγε όλα αυτά στον κ. Μητσοτάκη; Οι λίγοι μαθητές και καθηγητές τους οι οποίοι κάθονταν μπροστά στο βήμα που στήθηκε στην αυλή τους ή μήπως οι υφυπουργοί και τα λοιπά στελέχη που πήγαν για το χειροκρότημα;
Ετσι όλα πήγαν όπως είχαν προγραμματιστεί. Λίγο πριν από τις 8, που έπεσε και η ζέστη, πρώτα η υπουργός Παιδείας και μετά ο πρωθυπουργός ξεπέταξαν μια παραστασούλα με διάρκεια λίγο μεγαλύτερη από 30 λεπτά γεμάτη μεταρρυθμιστικές μεγαλοστομίες. Κάνει και για προεκλογικό σποτ, αν χρειαστεί. Μάλιστα η κ. Κεραμέως κάλεσε τον πρωθυπουργό να παρακολουθήσουν μαζί τη χαριτωμενιά. Βιντεάκια στα οποία εκπαιδευτικοί και μαθητές ζητούσαν όσα έχουν ήδη δρομολογηθεί ή εύκολα μπορεί να γίνουν. Σεξουαλική αγωγή, συμβουλές για διατροφή, αγγλικά από το Νηπιαγωγείο, μεγαλύτερες θητείες για τους διευθυντές που πασχίζουν για το καλό του σχολείο τους κ.ά. Στο μόνο που έσπευσε ο κ. Μητσοτάκης να παρέμβει ήταν όταν «έπαιξε» το αίτημα μαθητή για τη δημιουργία ηλεκτρονικού φακέλου με όλα τα εκπαιδευτικά δεδομένα του κάθε μαθητή. «Αυτό δεν είναι καθόλου δύσκολο να γίνει» είπε ο πρωθυπουργός της ψηφιοποίησης.
Ο πρωθυπουργός, αφού διαβεβαίωσε ότι η τηλεκπαίδευση -λόγω πανδημίας- όχι μόνο δεν άφησε κενά στην ύλη, αλλά έδωσε και την ευκαιρία να ανακαλύψουμε νέες δυνατότητες, προχώρησε στις μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες που «αποτελούν μέρος του προεκλογικού προγράμματος της Ν.Δ.». Ανάμεσα σε άλλα, την εντατικοποίηση σπουδών την παρουσίασε ως ανάγκη «να επανεκπαιδευόμαστε συνέχεια», τα ΙΕΚ ως εναλλακτική λύση αφού «θ’ αποφασίσουν ώριμα τα παιδιά για τις επαγγελματικές τους διαδρομές».
Ειδικά μετά τις πανελλαδικές. Ισως αναφερόταν και στις μεταγυμνασιακές επαγγελματικές σχολές που θα επιλέξουν τα ώριμα ανήλικα 15χρονα. Οσο για τον αγώνα στον οποίο πλέον μπαίνουν τα σχολεία με στόχο το βραβείο «όποιος αντέξει», ο κ. Μητσοτάκης προτίμησε να μιλήσει για «μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας» με περισσότερες δυνατότητες στους διευθυντές και πολλά στελέχη εκπαίδευσης (διπλασιάστηκαν, ξεπέρασαν τους 800) να βοηθήσουν σε όλα και κυρίως στην αξιολόγηση. Το δε πολλαπλό βιβλίο, «τι καλύτερο από το να διαλέγουν τι τους ταιριάζει;»
Η κ. Κεραμέως τα είπε πιο τεχνοκρατικά: «Αλλάζουμε την παιδεία. Στην πράξη. Δημιουργούμε το Σχολείο τού αύριο, σήμερα» – Οι τέσσερις άξονες: α) Σύγχρονες δεξιότητες β) Ισες ευκαιρίες, (προσχολική, πρότυπα, εξοπλισμός) γ) εναλλακτικές διαδρομές (ΕΠΑΛ, πρότυπα ΕΠΑΛ, ΙΕΚ) δ) ενίσχυση θέσεων ευθύνης, αυτονομία μονάδων, αξιολόγηση.
