Ο… ξεχασιάρης κύριος Σόιμπλε

Την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να υπάρξουν απόπειρες παρέμβασης στις γερμανικές εκλογές από το εξωτερικό εξέφρασε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Μιλώντας στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων DPA και αναφερόμενος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές στις 26 Σεπτεμβρίου, ο πρώην υπουργός Οικονομικών χαρακτήρισε τον «κίνδυνο» αυτόν «σχετικά μεγάλο», προειδοποιώντας ότι ξένα ΜΜΕ μπορούν να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους.

«Γνωρίζουμε τι μπορεί να γίνει με ψεύτικες ειδήσεις… Διεξάγεται ένας πραγματικός πόλεμος προπαγάνδας» στον οποίο δεν είναι σαφές ποιος είναι πίσω από τις επιθέσεις, είπε ο Σόιμπλε, για να προσθέσει ότι ακόμα κι αν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις, οι «συνηθισμένοι ύποπτοι» θα αρνούνταν ότι εκείνοι είναι οι δράστες. Σημείωσε επίσης ότι «η κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου σε χώρες όπως η Ρωσία ή η Τουρκία επηρεάζει επίσης τους ψηφοφόρους στη Γερμανία». Ποιους φοβάται, λοιπόν, ο κ. Σόιμπλε; Τους συνήθεις υπόπτους Ρώσους και την Τουρκία. Για παρεμβάσεις των Ρώσων στο εσωτερικό των χωρών τους έχουν μιλήσει διάφοροι. Και ο Μακρόν έχει αφήσει υπαινιγμούς και οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ κατηγόρησαν τον Πούτιν για προσπάθειες επηρεασμού των ψηφοφόρων και ο Αυστριακός καγκελάριος Κουρτς έχει υποστηρίξει κάτι παρόμοιο.

Βολικός στόχος ο Πούτιν για πολλούς Ευρωπαίους πολιτικούς. Βεβαίως ο Ρώσος πρόεδρος, που αναθεωρεί κάθε τρεις και λίγο το Σύνταγμα για να παραμείνει πρόεδρος μέχρι τον… επόμενο αιώνα, δεν είναι υπόδειγμα δημοκρατικού ηγέτη. Το αντίθετο. Αλλωστε οι πρακτικές που χρησιμοποιεί εναντίον των πολιτικών αντιπάλων του είναι η απόδειξη ότι η σχέση του με τη δημοκρατία δεν είναι και τόσο στενή. Στο στόχαστρο ορισμένων Ευρωπαίων ηγετών έχει μπει και ο αυταρχικός Τούρκος πρόεδρος. Αυτός γιατί, όπως υποψιάζονται, μπορεί να καθοδηγήσει τους Τούρκους στη Γερμανία (είναι πολλοί) και ένα τμήμα των μουσουλμάνων σε άλλες χώρες για να ψηφίσουν κατά πώς βολεύει την Τουρκία.

Ομως έχει άδικο ο κ. Σόιμπλε να τον φοβάται. Η πολιτική της κυβέρνησής του απέναντι στην Τουρκία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εχθρική. Κάθε άλλο. Και η απερχόμενη καγκελάριος Μέρκελ και οι συγκυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες κάνουν ό,τι μπορούν, συχνά κόντρα στις διαθέσεις των εταίρων τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση, για να μην κακοκαρδίσουν τον Ερντογάν.

Η κατευναστική τακτική τους βγάζει μάτια και ενθαρρύνει τον Ερντογάν να συμπεριφέρεται επιθετικά στους γείτονές του, να φλερτάρει με την ιδέα της μεγάλης Τουρκίας στέλνοντας στρατό σε διάφορες περιοχές, να παίζει πότε με τις ΗΠΑ, πότε με τη Ρωσία, πότε με την Κίνα για να εξασφαλίζει πλεονεκτήματα, να φυλακίζει δημοσιογράφους, να κλείνει μέσα ενημέρωσης που τον αντιπολιτεύονται, να θέτει εκτός νόμου κόμματα, να υπονομεύει τα δικαιώματα απεχθών σ’ αυτόν ομάδων, να απειλεί με διώξεις τους επικίνδυνους ανταγωνιστές του (οι δήμαρχοι της Κωνσταντινούπολης και της Αγκυρας). Οπότε, αν ο Ερντογάν επιχειρήσει να ασκήσει επιρροή στους Τούρκους της Γερμανίας, μάλλον δεν θα βλάψει τη Χριστιανοδημοκρατία.

Ωστόσο, ο κ. Σόιμπλε είναι βαθιά υποκριτής. Δεν δικαιούται να υποδύεται τον άμεμπτο. Και αυτός και οι ομοτράπεζοί του στην Ευρωπαϊκή Ενωση είχαν οργανώσει εκστρατεία εκφοβισμού των Ελλήνων πολιτών την περίοδο της διαπραγμάτευσης με την ελληνική κυβέρνηση και την εβδομάδα του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015. Εκβίαζαν ανοιχτά την κυβέρνηση για να υποκύψει, τρομοκρατούσαν φανερά τους πολίτες για να προκαλέσουν ρήγματα στην κοινωνία. Ξέχασε τις απειλές ότι αν οι Ελληνες ψηφίσουν «όχι» στο δημοψήφισμα θα φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, ίσως και από την Ε.Ε.; Ξέχασε τη δική του δήλωση λίγες μέρες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, «λυπάμαι τους Ελληνες για την κυβέρνηση που εξέλεξαν»; Προφανώς για τον κ. Σόιμπλε υπάρχουν παρεμβάσεις που είναι απαράδεκτες και παρεμβάσεις που είναι θεμιτές. Θράσος αδυσώπητο.

Ανάγωγα

Δεν ξέρω αν διαβάζουμε όλοι τις έρευνες -εγχώριες και ξένες- για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή της ενημέρωσης. Δεν ξέρω αν ενοχλούμαστε όλοι με τις θλιβερές επιδόσεις μας στα πεδία της εγκυρότητας, της ανεξαρτησίας, της ανιδιοτέλειας. Βλέπω όμως ότι ο κόσμος έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του. Οι ιδιοκτήτες δεν προβληματίζονται. Eχουν τις άλλες δουλειές τους. Εμείς;