Δανείστηκα τον τίτλο, τον οποίο και «πείραξα» ελαφρώς –όχι, ελπίζω, αλλοιώνοντας την ουσία– από ομιλία του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Πάνου Τσακλόγλου στο συμβούλιο υπουργών Απασχόλησης, Κοινωνικής Πολιτικής, Υγείας και Καταναλωτών της Ε.Ε. (Λουξεμβούργο, 14-15/6) με αντικείμενο προτεινόμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οδηγία που αφορά τον κατώτατο μισθό.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του γραφείου τύπου του υπουργείου: «Ο κ. Τσακλόγλου χαιρέτισε τους σκοπούς της προτεινόμενης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οδηγίας για τον κατώτατο μισθό, υπογραμμίζοντας το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο κατώτατος μισθός στην προστασία του βιοτικού επιπέδου των ευάλωτων εργαζομένων και στην ενθάρρυνση της ανοδικής οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης».
Δεν ξέρω τι ακριβώς είπε στο Λουξεμβούργο ο (και καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών) κ. Τσακλόγλου. Ομως όσα, περί κατώτατου μισθού, περιέχονται στην ανακοίνωση (είπε και άλλα ο υφυπουργός, αλλά επί άλλων θεμάτων), αφήνουν την εντύπωση ότι ο κατώτατος μισθός [παγωμένος στην Ελλάδα από αρχές 2019, αν και κάτω από το όριο απόλυτης και σχετικής φτώχειας: 650 ευρώ -Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ, 10/5] είναι κάτι περίπου σαν ευλογία!
Μόνο που δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής –ακόμα υπό συζήτηση, ενώ αναμένεται προς νομιμοποίηση η έγκριση του Ευρωκοινοβουλίου– απέχει μακράν της «μαγικής εικόνας» που εμφανίζει η ανακοίνωση. Προέχον ζήτημα για την Ε.Ε. είναι η επάρκεια (δεκάδες φορές αναφέρεται η λέξη στο σχετικό κείμενο) των ελάχιστων μισθών και η σταθερή εργασία, μέσω συλλογικών συμβάσεων, με σκοπό «τη δημιουργία δίκαιων και ανθεκτικών οικονομιών και κοινωνιών». Ακόμα και σ’ αυτά τα στοιχειώδη (Οκτώβριος 2020), το Ευρωκοινοβούλιο αντέταξε (Φεβρουάριος 2021) σοβαρές ενστάσεις και αντιρρήσεις υπέρ των εργαζομένων! Απλώς, εδώ οι ποικίλοι «Τσακλόγλου» νομίζουν ότι ψωνίζουμε από μαγαζιά που πουλάνε τρικάκια!..
