Κράτος εν κράτει

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ ο αναγνώστης μας Φ.Β. –τα πλήρη στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας– θέτει καίρια ερωτήματα για τις προσλήψεις εκπαιδευτικών στα Αρσάκεια και Τοσίτσεια σχολεία, στη διαδικασία των οποίων, όπως τονίζει, «κυριαρχεί η αυθαιρεσία και η έλλειψη στοιχειωδών κανόνων διαφάνειας και αμεροληψίας». «Δεν είναι τωρινό το φαινόμενο του ρουσφετιού στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, που όπου τη βολεύει κάνει του κεφαλιού της και, όπου ζορίζεται, χρεώνει τον κρατικό κορβανά», γράφει. Και συνεχίζει: «Την προηγούμενη Τετάρτη η Εταιρεία κάλεσε σε συνέντευξη υποψήφιους προς πρόσληψη εκπαιδευτικούς, από τη σειρά, υποτίθεται, των εκατοντάδων αιτήσεων που της στέλνονται συνεχώς, όπως ισχυρίζεται η επόπτρια κ. Παπαπέτρου.

»ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ έγινε η προεπιλογή; Ποιος τα καθορίζει; Υπάρχει γραπτός κανονισμός προσλήψεων ή εν πάση περιπτώσει δημοσιευμένη, σύμφωνα με τις αρχές της διαφάνειας, σχετική απόφαση; Το μόνο που υπάρχει στην ιστοσελίδα της Εταιρείας είναι η εξής… αχρονολόγητη ανακοίνωση: “Οσοι ενδιαφέρονται για θέση εργασίας εκπαιδευτικού στα Αρσάκεια – Τοσίτσεια Σχολεία (Ψυχικού, Εκάλης, Πατρών, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Αλβανίας) μπορούν να υποβάλουν βιογραφικό…”. Γενικώς και αορίστως. Ανακοίνωση παντός καιρού και πάσης χρήσεως. Κι ύστερα… ήλθαν οι μέλισσες! Ειδοποιήθηκαν, λοιπόν, οι ημέτεροι ή αρεστοί, χωρίς να έχει τη δυνατότητα οποιοσδήποτε υποψήφιος να ελέγξει την τήρηση της αξιοκρατίας και την αποφυγή φαινομένων ευνοιοκρατίας και ρουσφετοκρατίας.

»ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΔΙΦΗΣΕΙ στις κατά καιρούς συνθέσεις των Δ.Σ. της Φιλεκπαιδευτικής, θα δει πως σε έναν ημι-δημόσιο οργανισμό λειτουργούν οι “περιστρεφόμενες πόρτες” των εξυπηρετήσεων και το βόλεμα παιδιών κάποιων μελών του εκάστοτε Δ.Σ. ή και πολιτικών, ιεραρχών, καθηγητών πανεπιστημίου, ακαδημαϊκών, δικαστικών κ.λπ., αναλώμασι του ελληνικού λαού και των γονιών των μαθητών. (Πρώτη από όλες και όλους η κόρη του προέδρου, που διορίστηκε στο Αρσάκειο, κάτι που απάδει σε κάθε δεοντολογικό και ηθικό κανόνα).

»ΤΟ ΘΕΜΑ, ΟΜΩΣ, δεν είναι ο πρόεδρος Γ. Μπαμπινιώτης και η ομάδα του στη Φιλεκπαιδευτική. Το θέμα είναι της κυβέρνησης συνολικά και του υπουργείου Παιδείας ειδικότερα. Των ελεγκτών του υπουργείου Οικονομικών, φυσικά (αυτό αιμοδοτεί τις συντάξεις και ελέγχει τα Ιδρύματα) και ίσως της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Είναι ζήτημα θεσμικό, κανονιστικής λειτουργίας ενός σχολείου σαν αυτό, που η αδιαφάνεια σε λίγο θα εισαχθεί και στη… διδακτέα ύλη του. Περιμένουμε από τον λεγόμενο εθνικό γλωσσολόγο μας να μας αναλύσει το φθινόπωρο πειστικά, ως… νυχτερινός ταξιδιώτης, σε τηλεοπτική εκπομπή, που αρέσκεται να εμφανίζεται, λέξεις, όπως ρουσφέτι, ημετερισμός, νεποτισμός, αναξιοκρατία, τζουμπές κ.λπ. Ελπίζουμε να αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα από το δικό του βασίλειο»…

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ φορά που η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία απασχολεί αρνητικά την κοινή γνώμη. Εφόσον το Δημόσιο πληρώνει τις συντάξεις των καθηγητών των Αρσακείων, οφείλει να εξασφαλίζει την αξιοκρατία στις προσλήψεις τους. «Ποιος είναι ο έλεγχος του υπουργείου Παιδείας; Εντελώς τυπικός και βελούδινος, κάτι που δείχνει ότι τα διαπλεκόμενα είναι βαθύρριζα σε όλους τους αρμούς της ελληνικής πολιτείας και κοινωνίας», καταλήγει ο αναγνώστης μας. Προσυπογράφω.