Το ζήτημα των υποχρεωτικών εμβολιασμών, για το οποίο εμφανίζεται θιασώτης προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει να κάνει με τον έσχατο πυρήνα των ατομικών δικαιωμάτων, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος.
Εχει να κάνει και με τον ευρύτερο σεβασμό του δικαιώματος της προσωπικότητας αλλά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Κάθε άνθρωπος δύναται ελεύθερα να αποδεχθεί ή να αρνηθεί πράξεις από τρίτους που παρεμβαίνουν στην οντότητά του.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα φασιστικά καθεστώτα ανέκαθεν είχαν ως καίριο στόχο την παρέμβαση στο ανθρώπινο σώμα ως βασική πρακτική.
Ιστορικά έχουν καταγραφεί υποχρεωτικές στειρώσεις, ευγονικές παρεμβάσεις, πειράματα σε φυλακισμένους, «θεραπείες» ομοφυλόφιλων, απαγορεύσεις ή επιβολές εκτρώσεων και γενοκτονίες.
Σήμερα, αν και υπάρχει δημοκρατία, γίνονται απόπειρες στρέβλωσης της βιοηθικής και της νομοθεσίας, επιβάλλοντας υποχρεωτικότητα εμβολιασμών με το ευέλικτο περίβλημα της στάθμισης δικαιωμάτων και αξιών. Δηλαδή υγεία με ατομική ελευθερία, συλλογική ωφέλεια με ελευθερία της προσωπικότητας, κοινωνικό με ατομικό δικαίωμα.
Είναι προφανές ωστόσο ότι σε αυτούς τους βαθύτερους συνταγματικούς πυρήνες η προσπάθεια στάθμισης καθίσταται εκ των προτέρων ατελέσφορη.
Ας μην ξεχνάμε τον τρόπο που καθεστώτα του παρελθόντος στάθμισαν τα δικαιώματα Εβραίων, τσιγγάνων ή ομοφυλόφιλων και τα βρήκαν κατώτερα των υπολοίπων, δικαιολογώντας νομικά και «ηθικά» την εξόντωσή τους. Συνεπώς, μόνη αποδεκτή θεώρηση είναι ότι απαράβατη αφετηρία κάθε δικαιώματος αποτελεί η αυτόβουλη διάθεση της ανθρώπινης οντότητας, σώματος και νου.
Μετά τα φρικτά ιατρικά πειράματα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα εκατομμύρια υποχρεωτικών στειρώσεων, τις καταναγκαστικές ιατρικές πράξεις και εμβολιασμούς ακόμα και σε παιδιά, καταρτίστηκε ο «Κώδικας της Νυρεμβέργης» που προέκυψε από την ομώνυμη δίκη.
Σύμφωνα με το βασικό του άρθρο, «Η εθελοντική συναίνεση του εξεταζόμενου είναι απολύτως απαραίτητη».
Στην ελληνική έννομη τάξη, ο νόμος 2071/92 ορίζει ότι «Ο ασθενής έχει το δικαίωμα να συγκατατεθεί ή να αρνηθεί κάθε διαγνωστική ή θεραπευτική πράξη που πρόκειται να διενεργηθεί σε αυτόν».
Ακολούθησε η Διεθνής Σύμβαση του Οβιέδο, η οποία ενσωματώθηκε στο ελληνικό Δίκαιο με τον Νόμο 2619/1998 ως «Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας του ατόμου σε σχέση με τις εφαρμογές της βιολογίας και της ιατρικής: Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική».
Σε αυτήν ορίζεται ότι «επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει μόνον αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούμενης σχετικής ενημέρωσής του».
Το ίδιο ισχύει και για τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας που κυρώθηκε ως Νόμος 3418/05. «Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης, χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή», ενώ στις ιατρικές πράξεις περιλαμβάνονται και τα εμβόλια, αφού «ιατρική πράξη είναι εκείνη που έχει ως σκοπό τη με οποιανδήποτε επιστημονική μέθοδο πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία και αποκατάσταση της υγείας του ανθρώπου».
Δεν θα αναφέρω επισταμένως κορυφαίες συνταγματικές διατάξεις, αρχές της βιοηθικής, τις πολιτικές μας αξίες, τον Ιπποκράτειο όρκο και το αξίωμα «voluntas aegroti suprema lex».
Είναι ξεκάθαρο ωστόσο ότι πρέπει να λήξει άμεσα η συζήτηση και για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό παιδιών. Η δυνατότητα υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι κατοχυρωμένη χωρίς προϋποθέσεις εμβολιασμού. Τυχόν δικαστικές αποφάσεις αφορούν την προσχολική εκπαίδευση που δεν είναι υποχρεωτική.
Εξαιρετικά σημαντικά είναι επίσης τα αναφερόμενα στην «Ευρωπαϊκή Πύλη Πληροφοριών Εμβολιασμού» της Ε.Ε., ότι τα εμβόλια αυτά είναι νέας τεχνολογίας που έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας με έγκριση υπό όρους- άδεια επείγουσας ή προσωρινής χρήσης, στα οποία δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες μακροχρόνιες μελέτες που μπορούν να διαρκέσουν περίπου δέκα χρόνια από τη στιγμή της αρχικής σύλληψης έως την έγκριση του εμβολίου.
Πριν από λίγο καιρό, είχα αναρωτηθεί δημοσίως με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να επιβληθούν υποχρεωτικοί εμβολιασμοί. Με απολύσεις; Με απαγορεύσεις εισόδου/περιορισμούς κυκλοφορίας; Με ποινικές διώξεις; Με εγκλεισμό; Με απαγόρευση πρόσβασης στην εκπαίδευση;
Σήμερα που αποκαλύπτονται οι κυβερνητικές προθέσεις, αναρωτιέμαι. Πώς θα κοιτάζαμε στα μάτια έναν άνθρωπο, έναν γονιό ή ένα παιδί, αν εμβολιαζόταν υποχρεωτικά και υφίστατο μία σπάνια παρενέργεια με μόνιμες συνέπειες για την υγεία του; Τι θα πούμε στα παιδιά των γονιών που θα απολυθούν ή δεν θα λαμβάνουν μισθό επειδή δεν εμβολιάστηκαν; Με πόση ευκολία βαφτίζουν «προνόμια» τα αυτονόητα δικαιώματα που στέρησαν εξαπατώντας εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους; Μια πραγματικά προοδευτική και φιλελεύθερη ηγεσία θα μπορούσε να προσφέρει θετικά κίνητρα και να προτείνει ανώδυνες υπηρεσιακές μετακινήσεις.
Τελικά, εάν η κυβέρνηση πρώτη σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο απαλείφει με τόση ευκολία θεμελιώδη δικαιώματα, για ποιον λόγο κυρώσαμε ως πολιτεία διεθνείς συμβάσεις και ψηφίσαμε διαχρονικά αυτή τη νομοθεσία;
Ο ιός πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς ηθικές και πολιτικές εκπτώσεις. Διαφορετικά, οι συνέπειες θα είναι νοσηρές, διχαστικές και δυστοπικές.
Για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επιχειρείται να υλοποιηθεί επίσημα το πλέον απεχθές δόγμα του φασισμού. Θα το επιτρέψουμε;
* Δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αθηναίων και τομεάρχης Περιβάλλοντος – Μέλος Κ.Ε. ΚΙΝ.ΑΛΛ.
