Φουλάρουν οι ομάδες στο Γιούρο, χαρίζοντας στους όπου Γης ποδοσφαιρόφιλους συναρπαστικά ματς, τα οποία ενίοτε επιφυλάσσουν εκπλήξεις και κρίνονται κατά κανόνα στα τελευταία λεπτά της κανονικής διάρκειας ή της παράτασης και κάποτε στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι. Πιτσιρικάδες πλαισιώνουν τις ενδεκάδες και πολλοί εξ αυτών προσφέρουν σπάνιο θέαμα, ανεβάζουν τις μετοχές τους στο διεθνές αθλητικό χρηματιστήριο και προσδοκούν χρυσοφόρες μεταγραφές σε πανίσχυρους συλλόγους. Τα ινδάλματα του αύριο συναγωνίζονται επαξίως τους κορυφαίους άσους τού σήμερα κι εμείς οι χθεσινοί τρίβουμε τα μάτια μας, έκθαμβοι απέναντι στην οθόνη.
Αν συγκαταριθμήσουμε μάλιστα τις ζογκλερικές ενέργειες των αστεριών του τουρνουά των ξενύχτηδων, τουτέστιν του Κόπα Αμέρικα, που διεξάγεται ταυτοχρόνως στη Βραζιλία και μεταδίδεται απευθείας τις μικρές ώρες παρ’ ημίν, βρισκόμαστε ενώπιον μιας αναπάντεχης ποδοσφαιρικής πανδαισίας από ’κείνες που συμβαίνουν μία στις τόσες. Το στερητικό σύνδρομο εξαιτίας της αναγκαστικής, λόγω πανδημίας, αποχής απ’ τα γήπεδα ίσως με κάνει να τα παραλέω, κατά κοινή ομολογία ωστόσο καθημερινώς από τις επτά το απόγευμα ίσαμε τα πρώτα χαράματα παρακολουθούμε αλησμόνητες αναμετρήσεις.
Οι ποδοσφαιριστές τα δίνουν όλα, το «βαρ» εγγυάται τη δικαιοσύνη της σφυρίχτρας, οι κερκίδες ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα και το πράμα θα κυλούσε ειδυλλιακά, αν οι σπορκάστερ δεν συλλαμβάνονταν κάθε τρεις και λίγο εκτός παιδιάς. Παρότι έλκει την καταγωγή του απ’ τα Σάλωνα και τη Βελίτσα, ο Ευθύμης Ασημακόπουλος διακρίνεται για το βρετανικό φλέγμα του. Εντόπισε, λοιπόν, ορισμένες κραυγαλέες αστοχίες τους σε σχόλιο με τίτλο «ΕΡΤ θα λέμε και θα κλαίμε» («Εφ.Συν.», 14/6): «“Η επίθεση του Βελγίου έχει αρρυθμίες” υπογράμμισε περιγραφέας τη μέρα που ένας παίκτης λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του από καρδιακό πρόβλημα! Σίγουρα ειπώθηκε με αφέλεια, αλλά φανερώνει και χαμηλή νοημοσύνη».
Υποχρεώνομαι, προσυπογράφοντας το κείμενο του εκλεκτού συναδέλφου, να αναφερθώ σε δυο μονάχα κλισέ που με βγάζουν απ’ τα ρούχα μου· ευτυχώς σε περίοδο καύσωνα. Πρόκειται για ατυχή αυτούσια μετάφραση ξενόγλωσσων όρων. Λένε συνεχώς οι σπίκερ: «Διεκδικεί την κατοχή», «παίρνει κατοχή», «κερδίζει την κατοχή», «διατηρεί την κατοχή», «χάνει την κατοχή» κ.ο.κ. Η διαρκής επανάληψη της πολύσημης και κάπως αφηρημένης λέξης σε κάνει να πιστεύεις πως θα δεις ξαφνικά στην εξέδρα να διαδηλώνει το ΕΑΜ, στο πέταλο να επελαύνουν οι αντάρτες του Αρη και στα επίσημα τίποτα οικοπεδοφάγους ή εμπόρους ναρκωτικών.
Λύσσα κακιά με την «κατοχή». Χάθηκε ο κόσμος να πείτε «κερδίζει την μπάλα», «κρατάει την μπάλα», «δίνει την μπάλα». Δεύτερο συνθετικό του ποδοσφαίρου και ουσία του, άλλωστε, είναι η μπαγαπόντισσα η στρογγυλή θεά. Ας μιλήσουμε όμως και για το πρώτο συνθετικό. Οι μπασκετμπολίστες θα μπορούσαν να είναι έξοχοι ή λιγότερο καλοί «χειριστές της μπάλας». Οι παίκτες του χάντμπολ επίσης και ίσως ίσως οι πασαδόροι στο βόλεϊ. Ποδόσφαιρο, όμως, μπορείς να παίξεις με όλα τα μέλη του σώματος εκτός απ’ τα χέρια. Κάθε χειριστής, εν προκειμένω, χρεώνει την ομάδα του με φάουλ, εντός περιοχής με πέναλτι κι αν είναι τελευταίος με κόκκινη κάρτα. Δεξιοτέχνης, λοιπόν, μπαλαδόρος κι αν προτιμάτε την αγγλική, ντριμπλέρ, πασέρ. Ελεος.
-320x213.jpg)
