Με την εξαίρεση της Ισπανίας, όπου ο Λουίς Ενρίκε έχει δώσει το Νο 26 στον -βασικό και αναντικατάστατο στα πλάνα του- Πέδρι, η συγκεκριμένη φανέλα προορίζεται φέτος για τους πιο νεαρούς, σπάνια βασικούς και με ελάχιστη συμμετοχή στους αγώνες.
Μέχρι προχθές, ο Αρτιόμ Ντόβμπικ δεν ξέφευγε από τον κανόνα αυτόν. Είχε παρακολουθήσει και τα τρία ματς της Ουκρανίας στους ομίλους από τον πάγκο. Ο 24χρονος φορ της SC Ντνίπρο-1 είχε γίνει διεθνής μόλις τον περασμένο Μάρτιο και είχε παίξει μόλις 51 λεπτά συνολικά με την εθνική του, με αντιπάλους του Καζακστάν και το Μπαχρέιν.
Το βράδυ της Τρίτης, όμως, στο «Χάμπντεν Παρκ» της Γλασκόβης, έγινε ήρωας για τη χώρα του. Εχοντας μπει στο ξεκίνημα του β’ μέρους της παράτασης (106’), χώθηκε ανάμεσα στους στόπερ της Σουηδίας Λίντελοφ και Χελάντερ στο 121’ και με κεφαλιά έκανε το 2-1 και έκρινε την πρόκριση στα προημιτελικά. «Δεν σκέφτομαι τον εαυτό μου σαν ήρωα, μολονότι τώρα όλοι μου λένε ότι είμαι! Προσπαθώ να συνέλθω. Δεν πιστεύω ότι θα κοιμηθώ απόψε. Αυτή η νύχτα θα είναι πολύ μακριά», είπε ο νεαρός επιθετικός που βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος από τα πανευρωπαϊκά μίντια για πρώτη φορά στην καριέρα του -μια καριέρα που μέχρι στιγμής τον έχει ταξιδέψει στη β’ κατηγορία Ουκρανίας, τη λίγκα της Δανίας και το πρωτάθλημα της Μολδαβίας.
Το πρώτο του γκολ για την Εθνική Ουκρανίας θα μείνει ιστορικό. Με αυτό σφραγίστηκε η καλύτερη (μέχρι στιγμής) επίδοση της χώρας σε Euro και ισοφαρίστηκε το επίτευγμα της πρόκρισης σε οκτάδα μεγάλης διοργάνωσης που είχε πετύχει η Ουκρανία στο Μουντιάλ του 2006. Η εφημερίδα Tribuna έβαλε χθες δίπλα δίπλα τις δύο φωτογραφίες: το κουβάρι των Ουκρανών παικτών προχθές μετά το 2-1 του Αρτιόμ Ντόβμπικ και άλλο ένα «κουβάρι», των Ουκρανών παικτών που είχαν κερδίσει στα πέναλτι την Ελβετία και είχαν περάσει στους «8» το 2006. Κοινός παρονομαστής, ο Αντρίι Σεβτσένκο, τότε «πρώτο βιολί» της ομάδας, τώρα ομοσπονδιακός τεχνικός…
Το γκολ του Ντόβμπικ είχε… κάτι από τον προπονητή του: «Ισως ήταν η μοίρα. Δεν έχω λόγια να το περιγράψω. Εγώ μπήκα στο παιχνίδι λόγω των συνθηκών. Ο κόουτς μού είπε να βοηθήσω την ομάδα και να περιμένω την ευκαιρία μου. Με συμβούλεψε να βρίσκομαι μέσα στην περιοχή των Σουηδών και να περιμένω για την κατάλληλη στιγμή».
Η «χρυσή» συμβουλή από τον κατάλληλο άνθρωπο… Ο τρόπος που ο Ντρόβμπικ ξεγλίστρησε ανάμεσα στους αμυντικούς για να «χτυπήσει» σαν κόμπρα θύμισε τις αναρίθμητες φορές που ο Σεβτσένκο είχε κάνει την ίδια κίνηση για να σκοράρει για την Ντινάμο, τη Μίλαν, την Τσέλσι ή την εθνική του ομάδα.
Ο,τι κι αν συμβεί το βράδυ του Σαββάτου στη Ρώμη, όπου περιμένει η Αγγλία, η Ουκρανία έχει πετύχει άθλο, με τον πιο απρόσμενο ήρωα. Και ο Αλεκσάντρ Ζιντσένκο, ο παίκτης που πέτυχε το πρώτο γκολ και σέρβιρε στον Ντόβμπικ τη χρυσή πάσα, παραινεί: «Είναι ιστορικό επίτευγμα. Η συμβουλή μου σε όλους: ας γιορτάσουμε! Ζούμε μόνο μία φορά και ίσως δεν μας προσφερθούν ξανά τέτοιες στιγμές».
