H τακτική της κυβέρνησης «υποχώρηση μέχρι νεωτέρας» συνεχίζεται και διευρύνεται στα ΑΕΙ. Από τη μία, παραμένει στον πάγο η πανεπιστημιακή αστυνομία -όπως πρώτη είχε γράψει η «Εφ.Συν.» από τον Απρίλιο- και από την άλλη το υπουργείο, ξηλώνοντας κι άλλο τον νόμο του, ετοιμάζεται να ικανοποιήσει αποσπασματικά μέτρα ασφάλειας, που ζητούν πιεστικά αρκετά Ιδρύματα, όπως περίφραξη και προσωπικό φύλαξης. Κέντρα παρακολούθησης, κλειστά κυκλώματα και επιτροπές ασφάλειας τα έφαγε η μαρμάγκα. Η τύχη του νόμου, πάντως, θα κριθεί οριστικά από το βαρομετρικό του φθινοπώρου. Επιστροφή φοιτητών και καθηγητών στα Πανεπιστήμια, προκήρυξη ή όχι εκλογών και άλλα, απρόοπτα και μη, φαινόμενα.
«Τα προβλήματα των Πανεπιστημίων είναι πολλά. Οικονομικά, λειτουργικά αλλά και ασφάλειας, τα οποία όμως δεν λύνονται με τα αστυνομικά σώματα», μας λέει χαρακτηριστικά πρύτανης περιφερειακού Πανεπιστημίου, αποδίδοντας το κλίμα που επικρατεί. Την ίδια στιγμή, σε πολλά Πανεπιστήμια, ειδικά στην περιφέρεια όπου υπάρχουν πανεπιστημιουπόλεις, έχει αποφασιστεί η λήψη μέτρων για περίφραξη και ενίσχυση προσωπικού φύλαξης, χωρίς όμως να έχει εφαρμοστεί σχεδόν καμία από τις υποχρεωτικές διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος, όπως συγκρότηση Επιτροπής Ασφάλειας, εκπόνηση σχεδίου ασφάλειας και άλλες βαρύγδουπες υποχρεώσεις του ίδιου νόμου.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, στα περισσότερα Ιδρύματα ούτε έχουν συγκροτηθεί επιτροπές ούτε υπάρχει κανονισμός ή σχέδιο. Με αποφάσεις Συγκλήτων και την ευθύνη των πρυτανικών συμβουλίων έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες για την έγκριση απαραίτητων και σε πολλές περιπτώσεις κρίσιμων μέτρων, όπως περίφραξη και προσλήψεις για καλύτερη φύλαξη. Μέτρα τόσο καίρια, τόσο αυτονόητα, πλην όμως τόσο δύσκολο να ληφθούν επί δεκαετίες. Εδώ και πολλά χρόνια, σε κάθε απόπειρα περιοριστικών μέτρων στα ΑΕΙ με πρόσχημα την ασφάλεια, ένας έμπειρος πανεπιστημιακός κάνει την ίδια επισήμανση: «Ας ξεκινήσουμε από την περίφραξη και μετά να συζητήσουμε τα υπόλοιπα». Το λέει ακόμα…
Η σιωπηρή αποδοχή της πραγματικότητας από το υπουργείο είναι προφανής. Αλλωστε, έστω και λειψός, ο νόμος κάτι θα αποδώσει πολιτικά αξιοποιήσιμο. Αν γίνουν περιφράξεις, δεν θα το προβάλει κάποιος; Εστω ο υφυπουργός, ο μόνος που βγαίνει και δίνει κάθε φορά το στίγμα; Ηταν ο πρώτος που μίλησε για μετάθεση της εμφάνισης της πανεπιστημιακής αστυνομίας το φθινόπωρο, ο πρώτος που ανέλαβε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά «διορθώνοντας» ότι θα γίνουν προσλήψεις αλλά λιγότερες και με άγνωστο χρόνο εκπαίδευσης και, τέλος, ο μόνος που έδωσε πρόσφατα το νέο πλαίσιο: «Αυτές οι μονάδες δεν είναι για όλα τα πανεπιστήμια. Εχουν φτιαχτεί για πανεπιστήμια που έχουν πανεπιστημιουπόλεις, όπως δηλαδή το ΕΚΠΑ, το ΕΜΠ, το ΑΠΘ».
Την έκανε τη δουλειά του ο κ. Συρίγος. Ομως, όπως και ο ίδιος ομολόγησε, υπάρχουν προβλήματα ακόμα και στη νέα στρατηγική περί («άοπλης» επιμένει) αστυνομίας των πανεπιστημιουπόλεων. Από τη μια, είναι το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ), εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα, και από την άλλη ορισμένα περιφερειακά Πανεπιστήμια, όπως το Πατρών, που δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με το υπουργείο -που του έκλεισε πρόσφατα τέσσερα τμήματα- πλην όμως αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα. Μέχρι και καταυλισμοί Ρομά έχουν στηθεί σε χώρους της πανεπιστημιούπολης του συγκεκριμένου Ιδρύματος. Δύσκολη περίπτωση.
Οπως δύσκολη και αυτή του ΟΠΑ. Μπορεί να μην έχει πανεπιστημιούπολη, όμως υπήρξε ορόσημο για την κατασταλτική πολιτική της κυβέρνησης στα ΑΕΙ η φωτογραφία του πρύτανη με την ταμπέλα στον λαιμό από περιθωριακά στοιχεία. Προς το παρόν, ο κ. Συρίγος λέει: «Υπήρχε μία σκέψη για το Πανεπιστήμιο Πατρών, δεν ξέρω τι θα γίνει για την Πάτρα, και μία δεύτερη σκέψη για την ΑΣΟΕΕ λόγω των ειδικών συνθηκών. Δεν έχει πανεπιστημιούπολη στην ΑΣΣΟΕ, αλλά έχει πολύ αυξημένη εγκληματικότητα στο παρελθόν». Μέχρι νεωτέρας υποδείξεως.
Οσο για τις διαφορές μεταξύ Κεραμέως και Χρυσοχοΐδη για την τύχη της πανεπιστημιακής αστυνομίας, μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να σταθεί. Μιλάμε για τους καλύτερους στρατιώτες της κυβέρνησης. Απλώς, ο πρωθυπουργός παρακολουθεί τα γεγονότα και αναλόγως το πάει το όχημα. Μπρος πίσω, με γκάζια ή αργά. Κι αν αποφασίσει να πάει σε εκλογές, ε, θα το κοκαλώσει. Αλλά αν τις κερδίσει, όποιον πάρει ο τροχός.
