Στον αγγλικό Τύπο -και όχι μόνο- οι εκφράσεις «ο Καντέ βρίσκεται παντού» ή «λες και παίζουν έντεκα Καντέ» έχουν εξελιχθεί σε κλισέ. Τηλεσχολιαστές και ρεπόρτερ έχουν πια στερέψει από κομπλιμέντα για τον Ν’Γκολό Καντέ, τον 30χρονο Γάλλο μέσο που αναδείχθηκε προχθές πολυτιμότερος παίκτης στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, βοηθώντας την Τσέλσι να επικρατήσει 1-0 της Μάντσεστερ Σίτι και να κατακτήσει το τρόπαιο για δεύτερη φορά.
Για τον ίδιο ήταν η πρώτη κατάκτηση της κούπας, που έρχεται να προστεθεί στο διαρκώς διογκούμενο παλμαρέ του: πρωταθλητής της Πρέμιερ Λιγκ το 2016 με τη Λέστερ και το 2017 με την Τσέλσι, παγκόσμιος πρωταθλητής με τη Γαλλία το 2018, τροπαιούχος με την Τσέλσι στο Γιουρόπα Λιγκ το 2019 και πλέον νικητής και στο Τσάμπιονς Λιγκ. Και -το κυριότερο- σε όλες αυτές τις επιτυχίες ήταν βασικός και αναντικατάστατος, απαραίτητος σε όλους τους προπονητές του. Και στον Ρανιέρι και στον Κόντε και στον Ντεσάν και στον Τούχελ…
Απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι προχθές, σε μια μέρα που ο Πεπ Γουαρδιόλα βάλθηκε να αποδείξει -χωρίς επιτυχία βέβαια- ότι αγώνας τέτοιου επιπέδου μπορεί να παιχθεί χωρίς αμυντικό μέσο, ο Καντέ παρέδωσε σεμινάριο για άλλη μια φορά. Οπως έκανε στους δύο ημιτελικούς απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης (όπου «μάζεψε» άλλα δύο βραβεία MVP), ο μικρός το δέμας Γάλλος κυριάρχησε στο κέντρο «ακυρώνοντας» την ανάπτυξη της Σίτι, κλέβοντας διεκδικήσιμες μπάλες και αποσοβώντας κινδύνους. Εκανε τα περισσότερα κλεψίματα της βραδιάς (10) και κέρδισε τις περισσότερες μονομαχίες στην άμυνα (11). Κινήθηκε με απίστευτη άνεση μεταξύ γραμμών, με 85% επιτυχία στις πάσες, ενώ είχε και μια ευκαιρία για γκολ. Μολονότι είναι κορυφαίος στη θέση του εδώ και μια πενταετία, δεν έχει σταματήσει να εξελίσσεται στον πιο πλήρη μέσο με και χωρίς την μπάλα, μια ακόμα πιο μοντέρνα εκδοχή του Τσάβι Ερνάντεθ της Μπαρτσελόνα.
Ο νυν αρχηγός του στην Τσέλσι, ο Θέσαρ Αθπιλικουέτα, ρωτήθηκε αν ο Ν’Γκολό Καντέ είναι ο καλύτερος μέσος στον κόσμο: «Ναι, απόλυτα! Κάνει τα πάντα. Η ενέργεια που φέρνει στην ομάδα -δεν ξέρω πόσες μπάλες ανέκτησε απόψε-, η επιφάνεια που καλύπτει σε κάθε αγώνα, ο τρόπος που αναπτύσσει το παιχνίδι με την μπάλα στα πόδια. Είναι τόσο σημαντικό να τον έχουμε στην ομάδα. Παρά τις τόσες επιτυχίες του, παραμένει πάντα ταπεινός σαν άνθρωπος».
Αυτό φάνηκε και προχθές. Οσο και αν οι δημοσιογράφοι τον ρωτούσαν για την απόδοσή του, ο 30χρονος Γάλλος (που ακόμα οδηγεί το Mini Cooper που έχει από το 2015, όταν πρωτοέφτασε στην Αγγλία για τη Λέστερ) γύριζε τη συζήτηση στην ομάδα: «Αυτή η επιτυχία είναι απίστευτη. Είναι πηγή υπερηφάνειας και χαράς. Το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη είναι δευτερεύον. Σημασία έχει ό,τι καταφέραμε όλοι μαζί. Παλέψαμε έως το τέλος, είναι η δουλειά μιας ομάδας και αυτήν ευχαριστιόμαστε».
Στην απονομή των μεταλλίων, οι συμπαίκτες του περνούσαν μπροστά από την κούπα του Τσάμπιονς Λιγκ, την αγκάλιαζαν και τη φιλούσαν. Ο Καντέ ντροπαλά την ακούμπησε λίγο και απομακρύνθηκε με ένα παιδικό χαμόγελο κολλημένο στο πρόσωπό του. Ο,τι δηλαδή έκανε και το 2018 στη Μόσχα. Είχαν ποζάρει ένας ένας για τους φωτογράφους σχεδόν όλοι οι Γάλλοι παίκτες με το τρόπαιο του Παγκόσμιου Κυπέλλου και αυτός στεκόταν παραδίπλα, καθώς ντρεπόταν να το ζητήσει για να φωτογραφηθεί. Μέχρι που παρενέβη ο Εν’Ζονζί, πήρε το Κύπελλο από τους υπόλοιπους και το έδωσε στον συμπαίκτη του. Προχθές πάλι οι συμπαίκτες του (αυτοί της Τσέλσι) πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Και αποθέωσαν τον Καντέ πετώντας τον στον αέρα δύο και τρεις φορές. Εκτιμώντας ότι τους κάνει καλύτερους μέσα στο γήπεδο…
