Την περίοδο που η Ν.Δ. ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση ο Kυρ. Μητσοτάκης είχε βρει την απάντηση για το πρόβλημα της εγκληματικότητας: έφταιγε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. «Βάλατε την εγκληματικότητα μέσα στην καθημερινότητά μας», έλεγε στις αρχές του 2017 από το βήμα της Βουλής απευθυνόμενος στον τότε πρωθυπουργό.
Σήμερα, άραγε, ποιος φταίει που η εγκληματικότητα δείχνει και πάλι τα δόντια της, που συνάνθρωποί μας χάνουν τη ζωή τους μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, ενώ οι διαφορές ανάμεσα σε ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος λύνονται με δολοφονίες καταμεσής στον δρόμο, δίπλα σε ανυποψίαστους πολίτες;
Θα βγει, άραγε, ο Κυρ. Μητσοτάκης να αναλάβει τουλάχιστον τόσες ευθύνες όσες ζητούσε από τον Αλέξη Τσίπρα πριν από μερικά χρόνια; Μάταια θα το περίμενε κανείς, καθώς ο σημερινός πρωθυπουργός είναι της θεωρίας ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Χθες για το έγκλημα έφταιγε ο ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα, όπως δήλωσε ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, «όποιος ψάχνει κομματικά οφέλη, από τα άγρια εγκλήματα πριονίζει το κλαδί που στεκόμαστε όλοι». Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θα πράττουν κάθε φορά αυτό που τους βολεύει και τους εξυπηρετεί πολιτικά.
Παρ’ όλα αυτά ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης έχει δίκιο. Είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιεί κανείς την εγκληματικότητα και τις κατά καιρούς εξάρσεις που παρουσιάζει για να αποκομίσει μικροκομματικά οφέλη. Πολύ περισσότερο για να προωθήσει μικροκομματικές πολιτικές. Μόνο που αυτό το έπραξε ο ίδιος μαζί με τον πολιτικό προϊστάμενό του.
Χρησιμοποίησαν την παραβατικότητα για να φοβίσουν την κοινωνία και να προωθήσουν την καταστολή. Στο όνομα του νόμου και της τάξης εργαλειοποίησαν την εγκληματικότητα για να τρομοκρατούν ολόκληρες γειτονιές με αστυνομικές επιθέσεις. Για να καταργήσουν το πανεπιστημιακό άσυλο και στη συνέχεια για να βάλουν την αστυνομία στα πανεπιστήμια. Για να θέσουν υπό αστυνομικό έλεγχο τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις. Για να εμποδίσουν το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, την αντίσταση και την ανυπακοή.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με αρμόδιο υπουργό τον Μιχ. Χρυσοχοΐδη, ως «εσωτερικό εχθρό» είδε τον διαμαρτυρόμενο λαό και όχι το οργανωμένο έγκλημα. Εκεί βρίσκεται η ευθύνη της για την έξαρση του εγκλήματος το τελευταίο διάστημα. Του άφησε χώρο και το βρίσκει μπροστά της.
