Ο Αλάα Αλ-Ασουάνι, ο πιο δημοφιλής Αιγύπτιος συγγραφέας εν ζωή, δεν χρειάζεται συστάσεις: «Το Μέγαρο Γιακουμπιάν» μεταφράστηκε σε περισσότερες από 35 χώρες, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα ένα εκατομμύριο αντίτυπα, ενώ μεταφέρθηκε με επιτυχία στον κινηματογράφο. Πολέμιος του θρησκευτικού φανατισμού και της δικτατορίας ο Αλάα Αλ-Ασουάνι, που ζει στις ΗΠΑ, ξεδιπλώνει τις σκέψεις του στο νέο του βιβλίο «Το σύνδρομο της δικτατορίας» (εκδ. Πατάκη, μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), λέγοντας πικρές αλήθειες. Από την πένα του δεν ξεφεύγει ο Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος όπως διαβάζουμε είχε έντονες λογοτεχνικές ανησυχίες και ήθελε να χειραγωγεί τους διανοούμενους.
Το 1993 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων «Διαφυγή στην κόλαση και άλλες ιστορίες», που «κατά τη γνώμη των ειλικρινών λογοτεχνικών κριτικών δεν συνιστούσε λογοτεχνικό δημιούργημα, όση φαντασία και αν διέθετες, αλλά μια σειρά παραισθήσεων με δυσδιάκριτα και ασήμαντα ψήγματα ιδεών». Επισημαίνουν πως, αν μη τι άλλο, ο συγγραφέας «έχρηζε ψυχολογικής αγωγής». Ωστόσο με τη βοήθεια τεράστιων δωρεών από τα πετρελαϊκά έσοδα της Λιβύης, ο Καντάφι κατάφερε να λάβει επαινετικές κριτικές από ορισμένα από τα σημαντικότερα ονόματα της αραβικής λογοτεχνίας.
Πιστεύοντας πως οι διανοούμενοι εξαγοράζονται, το 1988 καθιέρωσε το Διεθνές Βραβείο Καντάφι για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. «Ολη αυτή η ιστορία έμοιαζε με φάρσα, ειδικά από τη στιγμή που ο Καντάφι διέταξε την εκτέλεση 1.500 φυλακισμένων σε μια μέρα στις 24 Ιουνίου 1996, γεγονός που έμεινε στην ιστορία ως “η σφαγή στις φυλακές Αμπου Σαλίμ”- μόλις μία από τις πολλές σφαγές που διέταξε», επισημαίνει ο Αλ-Ασουάνι.
Στη φαρέτρα του ήταν και το Βραβείο Καντάφι για τη Λογοτεχνία, που συνοδευόταν από χρηματικό ποσό 250.000 δολαρίων. Πολλοί το αποδέχτηκαν. Ευτυχώς, όχι ο Ισπανός Χουάν Γκοϊτισόλο και ο Νιγηριανός Τσινούα Ατσέμπε, δηλώνοντας ότι δεν δέχονται χρήματα από έναν τύραννο που είχε καταλάβει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα.
