Ο Βαλντίρ Περέιρα, γνωστός ως Ντιντί, ήταν ένας εξαιρετικός εσωτερικός μέσος, «κλειδί» στην ομάδα της Βραζιλίας που κατέκτησε τα Μουντιάλ του 1958 και του 1962.
Χαρακτηριζόταν για τις απίστευτης ακρίβειας μακρινές του πάσες -κάτι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί με τις μπάλες που χρησιμοποιούνταν τότε. Ομως κυρίως έμεινε στην ιστορία για τον τρόπο με τον οποίο χτυπούσε τα φάουλ.
Σαν σήμερα, στις 21 Απριλίου 1957, η Βραζιλία φιλοξενούσε στο Ρίο ντε Ζανέιρο το Περού, σε μουντιαλικό προκριματικό. Ενώ οι δύο ομάδες βάδιζαν προς ισοπαλία 0-0, λίγο πριν από το τέλος ο Ντιντί λάνσαρε ένα χτύπημα φάουλ που κατόπιν ονομάστηκε «folha seca» (ξερό φύλλο, στα πορτογαλικά), επειδή θύμιζε τον τρόπο που πέφτουν από τα δέντρα τα νεκρά φύλλα.
Συγκεκριμένα, έδωσε στην μπάλα ύψος και φαινόταν ότι αυτή θα περνούσε πολύ πάνω από το οριζόντιο δοκάρι, όμως στην πορεία έχασε απότομα ύψος και κατέληξε στα δίχτυα, μπερδεύοντας τον τερματοφύλακα.
Αργότερα, ο Ντιντί εξήγησε ότι ύστερα από έναν βαρύτατο τραυματισμό στον αστράγαλο δεν μπορούσε να χτυπήσει τα φάουλ όπως πριν γιατί πονούσε πολύ.
Υστερα από δοκιμές διαπίστωσε ότι, αν χτυπούσε την μπάλα με τα τρία μικρά δάχτυλα και το πόδι σε οριζόντια θέση, η μπάλα διέγραφε αυτήν την περίεργη τροχιά. Ενα χτύπημα που τελικά τον έκανε διάσημο…
