Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Το πρώτο λεπτό, η πυρκαγιά σβήνεται με ένα ποτήρι νερό. Το δεύτερο λεπτό, μ’ έναν κουβά νερό. Το τρίτο λεπτό, με μια δεξαμενή. Μετά κάνουμε ό,τι μπορούμε…». Κάθε καλοκαίρι, ενίοτε δε και νωρίτερα, όπως συνέβη πριν από λίγες ημέρες με την πύρινη λαίλαπα στην Κορινθία, πέφτει φωτιά και μας καίει…

Κάθε χρόνο τα ίδια και χειρότερα. Στο ίδιο κακόγουστο έργο θεατές. Με ακολουθία από θεατρικές παραστάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης και τις ευθύνες να γίνονται πινγκ πονγκ στον βωμό των εντυπώσεων.

Ακόμα ένα καλοκαίρι είναι μπροστά μας και μαζί με τις ορδές των τουριστών ένας θεός ξέρει πόσες φορές ακόμα θα αναμετρηθούμε εκ νέου με την πύρινη λαίλαπα και θα μαυρίσει η ψυχή μας.

Μετά από κάθε καταστροφή θα «παίρνουμε» νέα υδροπλάνα, θα γίνονται βαρύγδουπες δηλώσεις, αλλά επί της ουσίας, όσο δεν αντιμετωπίζουμε στρατηγικά και στη ρίζα του το πρόβλημα, θα κάνουμε «μνημόσυνα».

Οι υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες και οι μεγάλες ταχύτητες των ανέμων αποτελούν παγιωμένα δεδομένα στη χώρα μας κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Δεν είναι δυνατόν να αποτελούν δικαιολογία. Ούτε το ζητούμενο είναι να… εξηγούμε τα φαινόμενα που ήδη γνωρίζουμε, αλλά να τεθούν επιτέλους ασφαλιστικές δικλίδες πρόληψης.

Πότε επιτέλους θα συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να δημιουργηθούν (πολεοδομικά) ζώνες ασφαλείας μέσα στα δάση για να σταματά το μέτωπο της φωτιάς; Το θέμα είναι να παίρνουμε καινούργια υδροπλάνα ή να οργανωθούμε στρατηγικά… χθες για να προστατεύουμε το δάσος και τις κατοικίες των συνανθρώπων μας; Πότε θα αποφασίσουμε ότι σε ορισμένες περιοχές δεν πρέπει να χτίζουμε και όσοι το έχουν πράξει θα πρέπει να μετακινηθούν; Η ανεκτικότητα, η ελαστικότητα και η ανευθυνότητα στο συγκεκριμένο μέτωπο δεν νοείται να συγχωρούνται εσαεί.