Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η αγορά της «Ναυτεμπορικής» από τον Δημ. Μελισσανίδη, που έτσι πέρασε και στον εκδοτικό χώρο, μου θύμισε όσα έλεγε ο πατέρας του δικού μου που, ως Πειραιώτης γέννημα-θρέμμα, ήξερε καλά τους ιδρυτές της, τα αδέλφια Πάνο και Τζώρτζη Αθανασιάδη. Αξίζει να σας τα μεταφέρω:

Αρχές της 10ετίας του 1920, ο Πάνος και ο Τζώρτζης όργωναν κάθε πρωί το μεγάλο λιμάνι, που τότε ήταν η βασική εμπορική είσοδος της χώρας, μια και δεν υπήρχε ακόμα αεροδρόμιο.

Ανέβαιναν στα εμπορικά πλοία αμέσως μόλις «έδεναν» και μάθαιναν τι εμπορεύματα έφεραν, τις ποσότητες και τις τιμές τους. Τις πολύτιμες για τους εμπόρους αυτές πληροφορίες έγραφαν, τύπωναν σ’ ένα δισέλιδο, το οποίο αυθημερόν και διένεμαν στους μικρούς και μεγάλους εμπόρους του λιμανιού, που το περίμεναν πώς και τι.

Το 1924, το δισελιδάκι εκείνο πήρε τη μορφή εφημερίδας, με τον τίτλο «Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον». Ετσι γεννήθηκε η «Ναυτεμπορική», που φέτος έγινε 97 ετών! Ηταν η πρώτη ελληνική οικονομική εφημερίδα της Ελλάδας. Μετά την ίδρυση της ΕΡΕ (μητέρας της σημερινής Ν.Δ.) από τον Κ. Καραμανλή, οι Αθανασιάδηδες αγόρασαν από τον Πάνο Αραβαντινό τη «Βραδυνή», που έγινε μια αυστηρά καραμανλική εφημερίδα.

Ακολούθησε η πρωινή «Ημέρα», που όμως δεν πήγε καλά, πουλήθηκε και έγινε… παπανδρεϊκή. Στα τέλη του ’80, η «Βραδυνή», μετά τον θάνατο του Πάνου και τη δολοφονία του Τζώρτζη -ανεξιχνίαστη ακόμα- πέρασε στα χέρια του… Κοσκωτά και αργότερα σε άλλα, εξίσου ακατάλληλα χέρια…

Η «Ναυτεμπορική» δέν ακολούθησε την πορεία της «αδελφής» της. Τα κορίτσια του Τζώρτζη, ειδικά η Μαριέττα, μαζί με τον (συγγενή τους) Νίκο Αθανασιάδη, τον Ράπτη (πρώην σύζυγο της Ειρήνης) και μια ομάδα σπουδαίων οικονομικών συντακτών, κράτησαν την ενημέρωση που πρόσφερε η εφημερίδα πάντα σε υψηλό επίπεδο. Εύχομαι να τη διατηρήσει έτσι ακριβώς και ο νέος της ιδιοκτήτης.

*Η Αλλοπάρ ξέχασε μια λεπτομέρεια: Ο Τζώρτζης, ως νέος, ήταν κοντούλης και αδύνατος – ό,τι έπρεπε δηλαδή για πηδαλιούχος σε λέμβους κωπηλασίας. Τον πήρε λοιπόν ο πατέρας μου, που ήταν αθλητής-κωπηλάτης, και τον έκανε πηδαλιούχο στην οκτάκωπο με την οποία αγωνιζόταν. Και ο Τζώρτζης έγινε άριστος πηδαλιούχος! Οταν, το 1969, έπιασα δουλειά στη «Βραδυνή», ο Τζώρτζης μού περιέγραψε με περηφάνια τις νίκες που κέρδισε μ’ εκείνη την οκτάκωπο…