Η Κομμούνα

Ματωμένη Βδομάδα ονομάζει η Ιστορία τις οκτώ μέρες, μεταξύ 21ης και 28ης Μαΐου, που βάφτηκαν με το αίμα χιλιάδων ηρωικών κομμουνάρων στον εργατικό τομέα του Παρισιού. Σαν σήμερα το 1871 ο στρατός των Βερσαλιών κατέλαβε το τείχος της Πόλης του Φωτός, αλλά οι υπερασπιστές της πρώτης κοινωνικής επανάστασης στον πλανήτη δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη. Οχυρώθηκαν στις ανατολικές συνοικίες και αμύνθηκαν σθεναρά απέναντι στον ταξικό εχθρό που τους χτυπούσε λυσσαλέα.

Αφησαν την ύστατη πνοή τους στα οδοφράγματα δεκαεπτά χιλιάδες προλετάριοι, αριθμός που διπλασιάζεται, αν προστεθούν τα θύματα μεταξύ των αμάχων. Οι τελευταίοι 147 κομμουνάροι εκτελέστηκαν στο νεκροταφείο Περ Λασέζ, ενώ οι απώλειες των κυβερνητικών το ίδιο διάστημα δεν ξεπέρασαν τους χίλιους. 4.500 έως 7.000 εξορίστηκαν στη Νέα Καληδονία και η γαλλική πρωτεύουσα παρέμεινε υπό στρατιωτικό νόμο επί πέντε εισέτι χρόνια. Είχε προηγηθεί στις 18 Μαρτίου η κατάληψη του Παρισιού από την εθνοφρουρά σε συνεργασία με τους εξεγερμένους εργάτες που αρνήθηκαν να παραδώσουν τα όπλα, έπειτα από την ήττα της χώρας στον γαλλοπρωσικό πόλεμο.

Η εκλογή νέου δημοτικού συμβουλίου με πρόεδρο τον φυλακισμένο Λουί Ογκίστ Μπλανκί στις 26 Μαΐου σηματοδότησε την έναρξη της Παρισινής Κομμούνας. «Οι προλετάριοι του Παρισιού συνειδητοποίησαν ότι έχουν απόλυτο δικαίωμα και επιτακτικό καθήκον να γίνουν οι ίδιοι κύριοι του πεπρωμένου τους, παίρνοντας την κυβερνητική εξουσία», αναφέρεται ανάμεσα σ’ άλλα στο μανιφέστο τους.

Συγκαταριθμώ, σαν απότιση οφειλόμενης τιμής, ορισμένα από τα μέτρα της Κομμούνας: Καταργήθηκε άμεσα ο υφιστάμενος στρατός ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον ένοπλο λαό, ενώ κάηκε δημόσια η διαβόητη γκιλοτίνα εν μέσω πάνδημων πανηγυρισμών. Επαναλειτούργησαν υπό εργατικό έλεγχο τα κλειστά εργοστάσια που πέρασαν στην ιδιοκτησία συνεταιρισμών. Υπερψηφίστηκε η κατάσχεση της περιουσίας όλων των εκκλησιών και το εκπαιδευτικό σύστημα ανοίχτηκε δωρεάν στην κοινωνία, απαλλαγμένο από θρησκευτικές και κρατικές παρεμβάσεις. Δημόσιοι υπάλληλοι και δικαστές έγιναν αιρετοί και άμεσα ανακλητοί, αμειβόμενοι με εργατικό μισθό. Τα έξοδα του πολέμου δεν θα πληρώνονταν από τους πολίτες, αλλά από τους πραγματικούς υποκινητές του. Εκλεισαν επίσης τα ενεχυροδανειστήρια, ως όργανα εκμετάλλευσης του πληθυσμού. Σημαδιακές παρεμβάσεις που παραμένουν επίκαιρες ώς τις μέρες μας.