Προτάσεις-φωτιά για το συνταξιοδοτικό αλλά σε βάθος… 50ετίας περιέχει η Πράσινη Βίβλος της Κομισιόν για τη δημογραφική γήρανση που έχει κατατεθεί για διαβούλευση από τον Ιανουάριο του 2021.
Η έκθεση, μεταξύ πολλών άλλων μέτρων που προτείνει, προτάσσει για την Ελλάδα μείωση των συντάξεων κατά 21,9% και αύξηση του εργασιακού βίου κατά 6,6 χρόνια ως αναπόφευκτες αλλαγές για τη διατήρηση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού στην Ελλάδα, όπου ο πληθυσμός της χώρας αναμένεται να μειωθεί 2,1 εκατομμύρια ώς το 2070, από τα 10,7 εκατομμύρια το 2019, στα 8,6 εκατομμύρια. Προβλέπει ακόμη ότι ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός αναμένεται να μειωθεί κατά 2,02 εκατομμύρια, από τα 6,25 εκατομμύρια το 2019, στα 5,81 εκατομμύρια ώς το 2030, στα 5,25 εκατομμύρια το 2040, στα 4,7 εκατομμύρια το 2050, στα 4,5 εκατομμύρια το 2060 και στα 4,32 εκατομμύρια το 2070.
Το βασικό σενάριο της Επιτροπής προϋποθέτει ότι το μέσο ποσοστό αναπλήρωσης (δηλαδή το ύψος των συντάξεων) θα πρέπει να μειωθεί κατά 21,9% τα επόμενα χρόνια. Συγκεκριμένα θα πρέπει από το 65,4% που ήταν το 2019 να μειωθεί στο 61,7% το 2030, στο 54,3% το 2040, στο 47,4% το 2050, στο 43,3% το 2060 και να σταθεροποιηθεί στο 43,5% το 2070. Η μη αλλαγή των ποσοστών αναπλήρωσης, όπως τονίζεται, θα έχει συνέπεια τη μέση ετήσια αύξηση των δαπανών για το ασφαλιστικό σύστημα κατά περίπου 4% του ΑΕΠ.
Επίσης, για να διατηρηθεί η ισορροπία στο ασφαλιστικό ο εργασιακός βίος θα πρέπει να επιμηκυνθεί τα επόμενα 50 χρόνια κατά 6,6 χρόνια, από τα 31,2 χρόνια που ήταν σε μέσα επίπεδα το 2019, στα 37,8 χρόνια ώς το τέλος της εξεταζόμενης περιόδου. Επισημαίνει δε ότι η Ελλάδα μαζί με το Λουξεμβούργο είχαν το 2019 από τα χαμηλότερα όρια εργασιακού βίου.
Φυσικά, όλα αυτά είναι σενάρια επί χάρτου και αντικείμενο διαβούλευσης Κομισιόν και κρατών και το ερώτημα είναι αν η «μιντιακή» ανακύκλωσή τους είναι προετοιμασία του εδάφους για κάποια ασφαλιστική, μετά την εργασιακή, «έκπληξη» του υπουργείου Εργασίας.
