Χθες στον Εβρο και στο Αιγαίο, σήμερα στη Θέουτα και αύριο στη Σικελία.
Η κυβέρνηση του Μαρόκου τιμώρησε την Ισπανία για τη νοσηλεία του επικεφαλής του απελευθερωτικού μετώπου Polisario που διεκδικεί την ανεξαρτησία της Δυτική Σαχάρας, στέλνοντας μέσα σε μια μέρα πάνω από οκτώ χιλιάδες πρόσφυγες στον ισπανικό βορειοαφρικανικό θύλακα της Θέουτα.
Στον δρόμο που χάραξε ο Ερντογάν, το Μαρόκο εκβιάζει την Ισπανία, που διοικούσε τη Δυτική Σαχάρα μέχρι τον Νοέμβριο του 1975, να αναγνωρίσει την ενσωμάτωσή της στην επικράτειά του.
Με την Ακροδεξιά να έχει σηκώσει τη σημαία για δυναμική αντιμετώπιση των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. βρίσκονται σε κατάσταση πολιτικής ομηρίας από τις παράκτιες μεσογειακές χώρες που θα εργαλειοποιήσουν τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών.
Στην καλύτερη των περιπτώσεων η Ε.Ε. θα πιέζεται να καταβάλει «λύτρα» για να αναχαιτιστούν οι «βάρβαροι» και στη χειρότερη θα υφίσταται πολιτικούς εκβιασμούς που θα χειραγωγούν τη στάση της σε κρίσιμα διεθνή θέματα.
Ποιος μπορεί, για παράδειγμα, να αποκλείσει ότι στον δρόμο της Τουρκίας και του Μαρόκου θα μπουν οι αντιμαχόμενες παρατάξεις της Λιβύης πριν ή και μετά τις εκλογές που θα διεξαχθούν στο τέλος του χρόνου;
Η μόνη περίπτωση να ανασχεθεί εγκαίρως η πολιτική ομηρία της Ε.Ε. είναι, πρώτον, να μοιραστούν και οι 27 χώρες-μέλη το βάρος της αντιμετώπισης μιας ανθρωπιστικής καταστροφής και, δεύτερον, να υπάρξει μια συνολική μεταναστευτική ευρωπαϊκή στρατηγική που να προσφέρει τη δυνατότητα υπό προϋποθέσεις νόμιμης εισόδου προσφύγων και μεταναστών.
Αν για τα παραπάνω είναι βέβαιο ότι δεν υπάρχει η αναγκαία ομοφωνία ή ακόμη και ενισχυμένη πλειοψηφία στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, αλλά ούτε καν οι προϋποθέσεις για ενισχυμένη συνεργασία όπως προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας, υπάρχει πάντα η φόρμουλα του συνασπισμού προθύμων.
Σήμερα η Ε.Ε. αντιμετωπίζει το προσφυγικό-μεταναστευτικό στη λογική των περιτειχισμένων κοινοτήτων (gated communities) των μεγαλουπόλεων της Λατινικής Αμερικής, όπου η άρχουσα τάξη για να προστατευτεί από την εγκληματικότητα που γεννά η άβυσσος των κοινωνικών ανισοτήτων περικλείει σε τείχος τα αποστειρωμένα προάστια και παραχωρεί την εκτός των τειχών περιοχή στο οργανωμένο έγκλημα.
Εξυπακούεται ότι οι χώρες του Νότου της Ε.Ε.-ευρωζώνης είναι η εξωτερική του τείχους τάφρος, η δεύτερη γραμμή άμυνας της περιτειχισμένης Γηραιάς Ηπείρου.
