Η χθεσινή μέρα, στον κόσμο του Ισλάμ, ήταν η μεγαλύτερη γιορτή της χρονιάς: το Εΐντ αλ Φιτρ. Είναι μια γιορτή εντυπωσιακά κοντινή στο δικό μας Πάσχα, που σηματοδοτεί το τέλος της νηστείας και συνοδεύεται πάντα από ένα τρικούβερτο γλέντι χωρίς τέλος. Ή μάλλον όχι πάντα…

Γιατί το χθεσινό Εΐντ στην Παλαιστίνη δεν είχε καμία σχέση με γλέντι. Αντί να γλεντούν και να μοιράζονται δώρα και αγάπη, οι Παλαιστίνιοι χθες βρέθηκαν να μετρούν τους νεκρούς τους, να ψάχνουν στα συντρίμμια για ίχνη ζωής, να κηδεύουν μωρά, να δέχονται πογκρόμ από Ισραηλινούς αστυνομικούς και συμμορίτες, να κρύβονται στα σπίτια τους που σείονται από τις εκρήξεις ασταμάτητα επί μία εβδομάδα…

Λοιπόν, ας πούμε μερικά πράγματα με το όνομά τους: ΑΡΚΕΤΑ!
Αρκετά με την εκκωφαντική σιωπή των περισσότερων ΜΜΕ του πλανήτη για το ισραηλινό απαρτχάιντ, τα καθημερινά εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ, την ασταμάτητη ύβρι κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που συντελείται από το 1948. Αρκετά!
Αρκετά με τις ίσες αποστάσεις. Δεν πρόκειται για «δύο αντιμαχόμενες πλευρές», έτσι απλά. Η μία πλευρά κλέβει τη γη της άλλης, κρατά ένα ολόκληρο έθνος σε ομηρία, σκοτώνει αμάχους, διαλύει περιουσίες και η άλλη πλευρά απλώς αντιστέκεται. Δεν είναι το ίδιο!
Αρκετά με τις χαιρετούρες, τα διπλωματικά φλερτ και τα εξοπλιστικά πάρε-δώσε ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας με το κράτος του Ισραήλ. Σφίγγετε χέρια βαμμένα με αίμα, συνεργάζεστε με τους εγκληματίες, είστε συνένοχοι!
Αρκετά με τη λογοκρισία όσων τολμούν να καταγγέλλουν τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, οι οποίοι κατηγορούνται τάχα για «αντισημιτισμό». Το κόλπο πάλιωσε, αρκετά!

Η τρίτη ιντιφάντα φαίνεται πως βρίσκεται εν τη γενέσει της και, αν θέλουμε να στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην ανθρωπιά, δεν φτάνει να βροντοφωνάζουμε μαζί με τους Παλαιστινίους για τη λευτεριά, αλλά να διεκδικούμε, σε παγκόσμιο επίπεδο, συντονισμένη δράση ενάντια στο κράτος του Ισραήλ: μποϊκοτάζ, απόσυρση επενδύσεων και κυρώσεις.
Λαέ της Παλαιστίνης, η αλληλεγγύη μας μαζί σου!
