Το τετραήμερο που μας έρχεται, 17-20 Απριλίου, συμπληρώνονται 60 χρόνια από το αδιανόητο στρατιωτικό και στρατηγικό φιάσκο της εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων.
Ηταν 1961 και η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Κούβας συμπλήρωνε δύο χρόνια από την πανηγυρική αντάρτικη νίκη κατά του δικτάτορα-μαριονέτας των ΗΠΑ, Φουλχένσιο Μπατίστα, ο οποίος φυγαδεύτηκε από τη χώρα κακήν κακώς, φορτώνοντας τις βαλίτσες του με ό,τι πολύτιμο μπορούσε να αρπάξει: χρυσό, διαμάντια, έργα τέχνης. Χαλάλι του…
Επί δύο χρόνια, λοιπόν, οι ΗΠΑ έψαχναν τρόπο να πάρουν πίσω τον έλεγχο της γειτονικής τους Κούβας, ενός φυτωρίου μαρξιστικής-λενινιστικής σκέψης και λαϊκής κυριαρχίας· στοιχεία στα οποία ο αμερικανικός καπιταλισμός είναι βαθιά αλλεργικός.
Το σχέδιο-μαμούθ ενορχηστρώθηκε από τη CIA και εγκρίθηκε από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Τζον Κένεντι, ο οποίος πάντως δίστασε να δώσει το «ok» και, σύμφωνα με φήμες που ποτέ δεν θα επιβεβαιωθούν επίσημα, γι’ αυτόν τον δισταγμό του δολοφονήθηκε δύο χρόνια αργότερα.
Ενας στρατός περίπου 1.500 βαρύτατα οπλισμένων μισθοφόρων, οπαδών του Μπατίστα, εισέβαλε στην Κούβα από τη Γουατεμάλα και τη Νικαράγουα και επιτέθηκε στον Κόλπο των Χοίρων, όπου ταυτόχρονα επιχειρούσαν αμερικανικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη.
Οι εισβολείς επικράτησαν στην πρώτη μάχη χάρη στον αιφνιδιασμό, όμως όταν πήρε μπρος ο κουβανικός στρατός με μπροστάρη τον ίδιο τον Φιντέλ Κάστρο και τον Τσε Γκεβάρα στο πλευρό του, το αμερικανικό σχέδιο κατέρρευσε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Υστερα από 72 ώρες άγριων μαχών, όλοι οι μισθοφόροι παραδόθηκαν και λίγες μέρες αργότερα στάλθηκαν «πακέτο» πίσω στις ΗΠΑ.
Η πανωλεθρία των μισθοφόρων και των βομβαρδιστικών, πάντως, ωχριά μπροστά στην πολιτική πανωλεθρία των ΗΠΑ και της CIA, που όχι μόνο ταπεινώθηκαν στα μάτια της ανθρωπότητας, αλλά ανάγκασαν την Κούβα να συνάψει πολύ στενότερες σχέσεις με την ΕΣΣΔ, γεγονός που ενσάρκωνε τον απόλυτο εφιάλτη για την Ουάσινγκτον.
Το επόμενο σχέδιο, το οποίο κράτησε δεκαετίες ολόκληρες, ήταν η εξόντωση του ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο. Αρχής γενομένης από τα μεθεόρτια του Κόλπου των Χοίρων, η CIA επιχείρησε δεκάδες ή εκατοντάδες φορές -ο ακριβής αριθμός δεν θα γίνει ποτέ γνωστός- να τον δολοφονήσει, όμως δεν του κατάφερε ποτέ ούτε γρατσουνιά.
Σήμερα, ακριβώς 60 χρόνια μετά το αμερικανικό φιάσκο και παρά την οικονομική της υποβάθμιση, η Κούβα διατηρεί ίσως το κορυφαίο Εθνικό Σύστημα Υγείας στον κόσμο, το οποίο διαπρέπει στην αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά και ένα πρότυπο εκπαιδευτικό σύστημα, φυσικά δωρεάν για όλους. Να γιατί φοβούνται οι ΗΠΑ και τα τσιράκια τους τη λαϊκή κυριαρχία…
