Σε προφανή αμηχανία

Επειδή υποστηρίζω όσες εκδηλώσεις έγιναν και όσες θα γίνουν εναντίον της αστυνομικής βίας, είμαι σε προφανή αμηχανία μετά την αποστομωτική ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας (του Πολίτη) εναντίον της «Εφημερίδας των Συντακτών» ότι στο προχθεσινό πρωτοσέλιδο, της Τρίτης, 16ης τρέχοντος μηνός, «…δημοσιεύθηκε με αβασάνιστη σκοπιμότητα, καταγγελία περί δήθεν βασανισμού του Παπαζαχαρουδάκη Δημήτρη (σ.σ. Αριστοτέλης ονομάζεται, αλλά, υποθέτω, κατ’ οικονομίαν, ότι πρόκειται περί του ιδίου προσώπου) κατηγορούμενου για σωρεία αδικημάτων στα γεγονότα της Τρίτης 9ης Μαρτίου στη Ν. Σμύρνη».

Προστιθεμένης της διαβεβαιώσεως ότι «οι καταγγελίες της εφημερίδας (σ.σ. οι οποίες είναι του καταγγέλλοντος) είναι ψευδείς και ακραία δυσφημιστικές για την Ελληνική Αστυνομία». Οθεν «Απαιτείται (από την εφημερίδα) η δημοσίευση της διάψευσης στον ίδιο χώρο (…) και με τον ίδιο τρόπο».

Είμαι σε προφανή αμηχανία, διότι: 1) Αδυνατώ να εννοήσω τον όρο «αβασάνιστη σκοπιμότητα», εκτός και αν υπάρχει σκοπιμότης εκ βασάνων· εκεί ίσως κάτι παραπάνω γνωρίζουν στο υπουργείο Προστασίας. 2) Θεωρώ περιττολογία το «ψευδείς και ακραία δυσφημιστικές»· εάν ψεύδεσαι, κάπου αποσκοπείς· μόνον ανόητοι ψεύδονται άνευ λόγου. 3) Δεν κατάλαβα, γιατί η ανακοίνωση, όπου και η απαίτηση διάψευσης, δεν επιδόθηκε (δίκην εξωδίκου) στην «Εφ.Συν.», δοθείσα στο (κρατικό) Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Εξ όλων αυτών, συν το γεγονός ότι της υποθέσεως, με εντολή εισαγγελέα, έχει ήδη επιληφθεί η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. (η οποία δεν αποκλείεται να επαληθεύσει την καταγγελία), καθίσταμαι έτι περαιτέρω αμήχανος, με την εύλογη απορία: Στο εξής, προκειμένου να σχολιάσω καταγγελίες ή να αποδυθώ στο (κρίσιμο όπως διαφαίνεται) σπορ των υπαινιγμών, θα ζητάω την άδεια της ΕΛ.ΑΣ. ή του προϊσταμένου υπουργείου;..