Τρεις σελίδες έγκριτου ρεπορτάζ στο Κυριακάτικο Βήμα για την απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα. Η ναυαρχίδα του ομίλου Μαρινάκη μάλιστα ανακαλύπτει «κλονισμό» στο ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση καταπάτησης των δικαιωμάτων του κρατούμενου και αντίθετα έμμεσα (και άμεσα) επιχαίρει χωρίς δισταγμό για την άκαμπτη και αποφασιστική στάση της δημοκρατικής μας κυβέρνησης.
Με αφορμή την δήλωση του Θ. Δρίτσα για την οποία τοποθετήθηκε τόσο ο ίδιος μέσα στη βουλή όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ και με τη συνεχιζόμενη προκλητική αδιαφορία για όλους όσους υιοθέτησαν την έκκληση να μην πεθάνει ένας απεργό πείνας αποδεικνύει τον «πλουραλιστικό» τρόπο ενημέρωσης των αναγνωστών της. Η ίδια εφημερίδα ανακαλύπτει εξάλλου κάθε βδομάδα «εμφύλιο» στην αξιωματική αντιπολίτευση συνηθισμένη προφανώς στην μη ανοχή της έννοιας διάλογος και διαφωνία.
Η ιστορία του Βήματος ως «προπομπού» έχει βάθος πολλών δεκαετιών και δεν εκπλήσσει ούτε η τωρινή προκλητικά παραπλανητική στάση της. Τόσοι δημοσιογράφοι στο ΔΟΜ δεν είδαν άραγε μέσα στη Βουλή τι είπαν όλα τα κόμματα της αριστεράς, χιλιάδες δικηγόροι, πνευματικοί άνθρωποι, δικαστές, καθηγητές, πολίτες και ανάμεσά τους ακόμα και στελέχη της συντηρητικής παράταξης; Δεν είδαν τις ανακοινώσεις όλων ανεξαιρέτως των θεσμικών και μη φορέων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Δεν έχουν κατανοήσει ότι η δικαιοσύνη καταδικάζει τους ενόχους κι όχι οι κυβερνήσεις; Δεν γνωρίζουν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα το Σύνταγμα και ο σωφρονιστικός κώδικας απαγορεύουν τις διακρίσεις στην εφαρμογή τους; Δεν έχουν διαβάσει ποτέ την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου;
Ασφαλώς και τα γνωρίζουν όλα αυτά όπως γνωρίζουν πολύ καλά ότι διλήμματα του τύπου νεκρός απεργός πείνας ή διατήρηση «αποστάσεων» για την αποφυγή εντυπώσεων και προβοκατόρικης πολιτικής εκμετάλλευσης δεν δημιουργούν κανένα κλονισμό στην αριστερά. Η απανθρωπιά και η ακραία στάση για την τρομοκράτηση μιας ολόκληρης κοινωνίας είναι αυτά που κλονίζουν κάθε δημοκρατικό θεσμό.
Όμως όπως προκύπτει και από την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας, αυτό που απασχολεί και προβληματίζει τους τόσο καλά ενημερωμένους δημοσιογράφους της γράφεται ωμά και καθαρά: «Σε πρώτη ανάγνωση, τα πολιτικά οφέλη και οι ζημίες είναι ξεκάθαρα. Δεν μπορεί όμως να είναι απολύτως βέβαιο ότι η επόμενη ημέρα μιας αρνητικής εξέλιξης θα είναι απλή στη διαχείρισή της». Εκεί είναι για όλους το θέμα λοιπόν. Όχι αν θα πεθάνει ένας κρατούμενος αλλά αν θα είναι εύκολα διαχειρίσιμος πολιτικά και κοινωνικά ο θάνατός του!
