Η ανοδική τάση της απασχόλησης την περίοδο 2013-2019 ανακόπηκε τη διετία 2019-2020, γεγονός που οφείλεται τόσο στην πολιτική της κυβέρνησης όσο και στις επιπτώσεις της πανδημίας. Η μείωση της απασχόλησης ανήλθε στο 2,8%, με απώλειες 112.390 θέσεων εργασίας. Δηλαδή το 26,7% των θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν στην περίοδο 2013-2019 χάθηκαν σε μία μόλις χρονιά. Αυτό είναι ένα από τα πρώτα συμπεράσματα ανάλυσης του οικονομολόγου της Εργασίας Αγγελου Ευστράτογλου, που δημοσιεύεται σήμερα στον ιστότοπο www.enainstitute.org του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο αναλυτής, μια πιο ουσιαστική εκτίμηση της απασχόλησης παρέχεται μέσα από τις ώρες εργασίας. Ενώ λοιπόν από το 2014 και μετά σημειώθηκε μια σταθερά ανοδική τάση στις ώρες απασχόλησης, που αυξήθηκαν κατά 10,6%, αυτή ανακόπηκε βίαια το 2019 και μέχρι και το τέλος του 2020 οι ώρες μειώθηκαν κατά 25,5%. Μέσα σε μία χρονιά χάθηκε δηλαδή παραπάνω από το ένα τέταρτο των συνολικών ωρών απασχόλησης στην ελληνική οικονομία. Η μείωση αυτή έχει σημαντικές επιδράσεις τόσο στο επίπεδο της ανεργίας όσο και σε αυτό του διαθέσιμου εισοδήματος. Η ανάλυση του κ. Ευστράτογλου για το ΕΝΑ επισημαίνει επίσης ότι:
■ Οι τεράστιες απώλειες των ωρών απασχόλησης κατανεμήθηκαν με άνισο τρόπο ανάμεσα στις οικονομικές δραστηριότητες, με τους κλάδους των τεχνών, διασκέδασης και ψυχαγωγίας και των ξενοδοχείων-εστιατορίων να εμφανίζουν μείωση 70,0%, έναντι ελάχιστων απωλειών στην παροχή υπηρεσιών (1,6%) και σε ηλεκτρισμό και φυσικό αέριο (5,3%).
■ Οι απώλειες ήταν επίσης άνισα κατανεμημένες ανάμεσα στο εγχώριο και στο διεθνοποιημένο τμήμα της οικονομίας. Μεγαλύτερη μείωση (30,5%) εμφανίζουν οι διεθνοποιημένοι κλάδοι.
■ Τέλος, άνισα κατανεμημένη υπήρξε η εξέλιξη των ωρών απασχόλησης στους κλάδους ανάλογα με την τεχνολογική τους εξειδίκευση. Οι κλάδοι υψηλής και μέσης τεχνολογικής εξειδίκευσης αναδείχτηκαν πιο ευαίσθητοι στην οικονομική συγκυρία, με υψηλότερους ρυθμούς μείωσης την περίοδο της νέας διακυβέρνησης και της πανδημίας.
Η μεγάλη μείωση των ωρών απασχόλησης της περιόδου 2019-2020, συμπεραίνει η ανάλυση, αναδεικνύει την απουσία μιας πολιτικής προστασίας εκείνων τουλάχιστον των κλάδων που θα μπορούσαν να συμβάλουν τόσο στην ταχύτερη ανάκαμψη της οικονομίας όσο και στην αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος.
* Αναλυτικά ολόκληρη η ανάλυση στο www.enainstitute.org
