Οι κριτικοί τον θεωρούσαν από τους μεγαλύτερους σεξπιρικούς ηθοποιούς, στο ίδιο επίπεδο με Λόρενς Ολίβιε, Τζον Γκίλγκουντ και Μάικλ Ρεντγκρέιβ -είχε παίξει Αμλετ, Λιρ, Ιάγο, Μάκβεθ, Ριχάρδο ΙΙΙ.
Η διαδρομή του στη σκηνή τού είχε χαρίσει δύο Τόνι και ρόλους κλασικούς, από Νιλ Σάιμον μέχρι Μπρεχτ και Πίντερ. Κι αυτός χρωστούσε τη φήμη του και (σε μεγάλο βαθμό) την κινηματογραφική του καριέρα σε έναν ρόλο που απεχθανόταν. Του κάπτεν Φον Τραπ στο θρυλικό μιούζικαλ «Μελωδία της Ευτυχίας» (1965) στο πλευρό της Τζούλι Αντριους.
Ο γοητευτικός Καναδός ηθοποιός Κρίστοφερ Πλάμερ έγινε μέσα σε μια νύχτα σταρ. «Aυτή η καταραμένη ταινία με ακολουθεί όπου πάω», δήλωνε το 1982 σε συνέντευξή του στο περιοδικό People. «Μου ήταν πολύ δύσκολο να παίξω ένα τόσο γλυκερό υλικό, ήμουν εκπαιδευμένος σωματικά και φωνητικά για τον Σέξπιρ. Για να παίξεις έναν τόσο μάπα ρόλο σαν τον Φον Τραπ, πρέπει να επιστρατεύσεις κάθε κόλπο που γνωρίζεις για να γεμίσεις το άδειο κουφάρι του».
Ο Κρίστοφερ Πλάμερ πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 91 χρόνων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν εξαιρετικά γόνιμα καλλιτεχνικά. Επαιξε τον Τολστόι στον «Τελευταίο Σταθμό» (2009) και κέρδισε υποψηφιότητα για Οσκαρ α’ αντρικού ρόλου. To 2010 κέρδισε το Οσκαρ β’ αντρικού ρόλου παίζοντας στους «Beginners» έναν ηλικιωμένο, που μετά τον θάνατο της γυναίκας του αποκαλύπτει ενθουσιώδης την ομοφυλοφιλία του στον γιο του.
Τον απολαύσαμε στο «Κορίτσι με το τατουάζ» του Φίντσερ (2011) και το 2017 αντικατέστησε τελευταία στιγμή τον Κέβιν Σπέισι, που τότε είχε αρχίσει να κατηγορείται για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, στον ρόλο του δισεκατομμυριούχου Τζ. Πολ Γκετί στην ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ «Ολα τα λεφτά του κόσμου», κερδίζοντας ακόμα μία υποψηφιότητα στα Οσκαρ.
Η καριέρα του στην τηλεόραση ήταν εξίσου εντυπωσιακή και ανθεκτική στον χρόνο, το παγκόσμιο κοινό τον θυμάται όμως ιδιαίτερα στη δραματική-ερωτική σειρά του 1983 «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας».
