Δεν μπορούσε να αφήσει αναπάντητη την «πρόκληση» του Κυριάκου Μητσοτάκη ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν άντεξε να ακούει τον σημερινό πρόεδρο της Ν.Δ. να επικαλείται τον Ελύτη στο μήνυμά του για την εθνική επέτειο και να αραδιάζει τα «έψιλον» της Ελλάδας, της Ελευθερίας, της Επανάστασης, της Ελπίδας.
Εσπευσε λοιπόν με άρθρο του στο κυριακάτικο «Πρώτο Θέμα» να προσθέσει τα δικά του ποιητικά «έψιλον», γράφοντας για τον «Ερωτα Ελευθερίας!». Και μ’ αυτόν τον τρόπο θέλησε να θυμίσει σε όλους ότι ο Ελύτης υπήρξε δικός του πολιτικός φίλος και μάλιστα εκείνος που εμπνεύστηκε την ονομασία «Πολιτική Ανοιξη» για το κόμμα που δημιούργησε ο κ. Σαμαράς όταν αποχώρησε (αποπέμφθηκε) από τη Ν.Δ.
Αυτή τη φορά στο εθνικοπατριωτικού περιεχομένου άρθρο του ο Αντ. Σαμαράς δεν έχει ευθεία βολή στον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, αλλά δεν λείπουν οι σαφείς αποκλίσεις από την επίσημη κυβερνητική γραμμή. Για την Τουρκία, π.χ., αναφέρεται μόνο ότι είναι «ασυγκράτητη» και «αναθεωρητική». Για τους εταίρους μας, ότι είναι «αδρανείς» και «αντικειμενικοί» [εντός εισαγωγικών].

Αλλά και για την Ελλάδα, επισημαίνεται κάποια αδιευκρίνιστη κατά τα λοιπά «εσωτερική καχεξία». Κατά τον κ. Σαμαρά, σήμερα ζούμε στη χώρα μας «μετά από δεκαετίες επιβολής κρατισμού, εθνομηδενισμού, δηλητηριώδους λαϊκισμού, “καθεστωτικής” μοιρολατρίας, φοβικών συνδρόμων και “ακαδημαϊκής” ηττοπάθειας». Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κυβέρνησε επί δεκαετίες, στην κατηγορία αυτή ο κ. Σαμαράς φαίνεται να εντάσσει τις περιόδους διακυβέρνησης Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, χωρίς να διαχωρίζει το διάστημα που διετέλεσε ο ίδιος πρωθυπουργός.
Οσο για τον «έρωτα ελευθερίας», δεν διευκρινίζει το πώς τον εμπνεύστηκε. Πρόκειται για μια έκφραση του μπουρλοτιέρη Κωνσταντίνου Κανάρη, την οποία καταγράφουν τα «Ελληνικά Χρονικά», η θρυλική εφημερίδα που τύπωνε στο ηρωικό Μεσολόγγι ο περίφημος Ελβετός φιλέλληνας Ιάκωβος Μάγερ. Στο φύλλο της 17.1.1825 αναφέρεται: «[Μόνο οι Ελληνες] έχουν, κατά την έκφρασιν του αθανάτου Καναρίου, έν μυστήριον το οποίον δεν είναι γνωστόν εις κανένα άλλο έθνος. Το μυστήριον τούτο είναι ο έρως της ελευθερίας και το φιλόπατρι, το οποίον εξάπαντος οι μισθωτοί σκλάβοι του Σατράπου δεν το γνωρίζουν».
Δεν είναι γνωστό αν ο κ. Σαμαράς επιθυμεί να ταυτιστεί μέσω αυτής της φράσης με τον Κανάρη. Εξάλλου δεν είναι ανάγκη να το έχει διαβάσει στα «Ελληνικά Χρονικά». Τη φράση χρησιμοποιεί και ο Νίκος Καζαντζάκης στο αυτοβιογραφικό «Αναφορά στον Γκρέκο», αλλά εδώ η χρήση της φράσης δεν ταιριάζει με έναν θεοσεβούμενο πολιτικό ηγέτη («έρωτας ελευθερίας, να μην καταδέχεσαι, μήτε για τον παράδεισο ακόμα, να σκλαβώνεις την ψυχή σου»).
Υπάρχει βέβαια και ένα άλλο ενδεχόμενο. Να είναι δηλαδή πηγή του Αντ. Σαμαρά ο φονταμενταλιστής μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης (1907-2010) που έγραφε επί χούντας (1970) σε κείμενό του για το Μεσολόγγι: «Οι πολιορκούμενοι (του Μεσολογγίου) γνώριζαν για ποιες ιδέες αγωνίζονταν. Ερωτας Χριστού, έρωτας ελευθερίας, έρωτας Πατρίδας, οι ευγενέστεροι των ερώτων». Με δεδομένο ότι Καντιώτης και Σαμαράς υπήρξαν «συμμαχητές» στον «νέο Μακεδονικό αγώνα» του 1992, αυτό το ενδεχόμενο δεν είναι καθόλου απίθανο.
