Η Ευρωπαϊκή Ενωση, θέλοντας να αποδείξει ότι είναι μια συλλογικότητα που σέβεται τη δημοκρατία εντός και εκτός των ορίων της και τιμωρεί παραδειγματικά όσους την υπονομεύουν, αποφάσισε να λάβει περιοριστικά μέτρα σε έντεκα άτομα και τέσσερις οντότητες που είναι υπεύθυνες για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε έξι χώρες. Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ε.Ε., λοιπόν, προχώρησαν σε μέτρα στο πλαίσιο του συνολικού καθεστώτος κυρώσεων της Ε.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι χώρες είναι Κίνα, Ρωσία, Βόρεια Κορέα, Λιβύη, Νότιο Σουδάν και Ερυθραία.
Σύμφωνα με γραπτή ανακοίνωση του Συμβουλίου, οι κυρώσεις σηματοδοτούν την ισχυρή αποφασιστικότητα της Ε.Ε. να υπερασπιστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αναλάβει δράση κατά των υπευθύνων για παραβιάσεις και καταχρήσεις. Οι παραβιάσεις περιλαμβάνουν τις αυθαίρετες κρατήσεις μεγάλης κλίμακας, ιδίως, των Ουιγούρων στο Σινγιάνγκ της Κίνας, την καταστολή στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, εξωδικαστικές δολοφονίες και εξαναγκαστικές εξαφανίσεις στη Λιβύη, βασανιστήρια και καταστολή εναντίον ΛΟΑΤΚΙ και πολιτικών αντιπάλων στην Τσετσενία, βασανιστήρια, εξωδικαστικές, συνοπτικές ή αυθαίρετες εκτελέσεις και δολοφονίες στο Νότιο Σουδάν και την Ερυθραία.
Μάλιστα. Οντως καμία από τις παραπάνω χώρες δεν μπορεί να θεωρηθεί υπόδειγμα δημοκρατίας. Αρα σωστά κινούνται οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Σε πρώτη ανάγνωση η απάντηση είναι καταφατική. Ωστόσο, από τον κατάλογο λείπουν χώρες που ούτε τη δημοκρατία σέβονται ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα προστατεύουν.
Για παράδειγμα: Πού είναι η Ουγγαρία του Ορμπαν; Είναι εσωτερική υπόθεση της Ε.Ε. και γι’ αυτό δεν καταδικάζονται τα… επιτεύγματα της κυβέρνησής της; Η Σαουδική Αραβία γιατί δεν βρίσκεται στον κατάλογο; Μήπως επειδή είναι σταθερός σύμμαχος της Δύσης, συνεργάζεται με το Ισραήλ, είναι μια πολύ πλούσια χώρα με τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου τα οποία έχει ανάγκη η Δύση για να καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες της και επίσης γιατί είναι ένας εξαιρετικός πελάτης για τις βιομηχανίες όπλων των ευρωπαϊκών κρατών και των ΗΠΑ;
Η Τουρκία πού είναι; Εκεί κι αν έχουμε οργανωμένη εκστρατεία κατά της δημοκρατίας. Εκεί κι αν έχουμε καταπάτηση δικαιωμάτων. Εκεί κι αν έχουμε περιστολή ελευθεριών. Δημοσιογράφοι φυλακίζονται επειδή ασκούν κριτική στο καθεστώς. Μέσα ενημέρωσης οδηγούνται στο κλείσιμο ή υποχρεώνονται οι ιδιοκτήτες τους να τα πουλήσουν σε επιχειρηματίες φίλους του προέδρου. Δικαστές απολύονται γιατί τόλμησαν να αμφισβητήσουν κρατικές αποφάσεις. Η ηγεσία του τρίτου σε δύναμη κοινοβουλευτικού κόμματος είναι εδώ και καιρό στη φυλακή και το κόμμα σύντομα θα τεθεί εκτός νόμου. Το Σύνταγμα έχει γίνει κουρελόχαρτο.
Η κριτική είναι ποινικό αδίκημα. Οι διαδηλώσεις τσακίζονται. Εκλεγμένοι δημοτικοί άρχοντες καθαιρούνται επειδή είναι Κούρδοι. Η κυβέρνηση αποσύρει τη χώρα από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης που αφορά την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, με το σκεπτικό ότι απειλεί τον θεσμό της οικογένειας, προσβάλλει την ιερότητα του γάμου και ενθαρρύνει… περίεργες σεξουαλικές συμπεριφορές. Κανένα μέλος της Ε.Ε. δεν ζήτησε να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία για τα ζητήματα αυτά. Γιατί; Μα, όπως δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Αντονι Μπλίνκεν, «δεν είναι μυστικό ότι η Τουρκία είναι παλιός σύμμαχος. Είναι προς το συμφέρον μας να κρατήσουμε την Τουρκία στο ΝΑΤΟ».
Και μια απορία. Γιατί δεν γίνεται καμιά αναφορά στη Βενεζουέλα που για μεγάλο διάστημα ήταν στο στόχαστρο της Δύσης; Εχουν ξεμείνει οι Ευρωπαίοι από κυρώσεις; Μάλλον την ξέχασαν γιατί το σχέδιο ανατροπής του Μαδούρο δεν περπατάει. Τον θυμάστε τον Γουαϊδό;
Είναι ο τύπος που είχε αυτοανακηρυχθεί… δημοκρατικότατα πρόεδρος της χώρας και τον είχαν αναγνωρίσει οι ΗΠΑ και οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Και η Ελλάδα βεβαίως βεβαίως, με το που ανέλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ηταν η πρώτη διπλωματική πράξη της. Ο Γουαϊδό αποδείχθηκε «κουτσό άλογο» και η Δύση είναι σε αναζήτηση εναλλακτικής λύσης.
Ανάγωγα
Επαναλαμβάνω: Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, δεν υπάρχει κομμουνιστικός κίνδυνος. Μη σας τρομάζουν οι λέξεις. Κάντε αυτό που σας προτείνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα των νοσοκομειακών γιατρών: επιτάξτε τα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία.
