Και καλά, ο Κουφοντίνας δεν υπολόγισε ποτέ τη δημοκρατία -όσο κουτσουρεμένη και ανάπηρη κι αν είναι-, θυμάμαι σαν χθες πως κάθε τρομοκρατική ενέργεια της οργάνωσής του (δεν γράφω το όνομά της, καμία, καμία μα καμία η σχέση της ημέρας εκείνης του 1973 ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών με την περίεργη παρέα του) συνοδευόταν με κατασταλτικά και αντιδημοκρατικά μέτρα, άσε που συκοφαντούσε δεόντως τους αγώνες των πολιτών.
Αλλά η Αγία Οικογένεια τι θέλει; Εναν νεκρό στις σημερινές συνθήκες; Για να βγουν οι εξωκοινοβουλευτικές ομάδες και να ρημάξουν την Αθήνα; Και αυθωρεί να εφαρμοστούν και όλα τα νέα «όπλα» της κατασταλτικής φαρέτρας;
Όταν είσαι ισχυρός, τι έχεις να φοβάσαι; Εκτός κι αν δεν είσαι, εκτός κι αν η παρτίδα έχει συγκεκριμένο στόχο – μόνο που στις Δημοκρατίες κερδίζει η τήρηση των Νόμων, η μεγαλοψυχία, αν θέλετε, ή και ο οίκτος ακόμη.
Κάθε άλλη κίνηση είναι εκ του πονηρού – στάχτη στα μάτια τόσο της Δικαιοσύνης όσο και της Αλήθειας.
* Η Νίκη Τρυλλινού είναι συγγραφέας από το Ηράκλειο της Κρήτης
