Το Transporter δημιουργήθηκε πριν από 70 χρόνια από τη Volkswagen, με στόχο να υπηρετήσει την ανερχόμενη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οικονομία της Ευρώπης, που απαιτούσε ένα μεγαλύτερο όχημα. Την πρώτη γενιά, λίγο την είδαμε στη χώρα μας, όμως η δεύτερη έγινε το απόλυτο εργαλείο του Ελληνα επαγγελματία. Και πολύ συχνά θα συναντήσετε κάποια έκδοση στον δρόμο.
Είναι αναμφίβολα το δημοφιλέστερο στο είδος του, καθώς αποτελεί ένα «icon», και όχι αδικαιολόγητα. Το «βανάκι» της Volkswagen είναι σημαντικό όχι τόσο γιατί εντυπωσίαζε με την εμφάνισή του όσο γιατί αγαπήθηκε και δημιούργησε κατηγορία από μόνο του. Στον τομέα των κινητήρων υπήρξαν όλες οι επιλογές από τα 1.200 κ.εκ. μέχρι τα 2.000 κ.εκ., οι οποίες μπορούσαν να περιλαμβάνουν ένα μονό καρμπιρατέρ, δύο μονά ή σύστημα ψεκασμού.
Ο εξοπλισμός μπορούσε να περιλαμβάνει από κλιματισμό και θέρμανση χωρίς τη χρήση κινητήρα μέχρι το επίπεδο του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου για τέσσερα άτομα. Πάμε όμως λίγο πίσω. Σε μια ξεχωριστή περίοδο που χαρακτηρίστηκε και από τη μουσική. Τον Αύγουστο του 1969, ο Τζίμι Χέντριξ, η Τζόαν Μπαέζ και ο Μπομπ Ντίλαν έγραφαν ιστορία στο Γούντστοκ με τον Πιτ Τάουνσεντ των The Who να συνθέτει τη θρυλική ροκ όπερα «Tommy».
Τρεις μέρες ειρήνης και μουσικής στο Γούντστοκ, στο οποίο τραβήχτηκε η πιο διάσημη από όλες τις φωτογραφίες του VW Bus: το «flower power T1» και ένα ζευγάρι στην οροφή του. Ισως τότε να ξεκίνησε μια μεταμόρφωση του αυτοκινήτου από ένα απλό όχημα σε μια στάση ζωής, ένα πραγματικό σύμβολο μιας εποχής. Δύο χρόνια νωρίτερα, στο Ανόβερο, είχε αρχίσει η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του Transporter.
Το T2 κληρονόμησε τη χρηστικότητα του T1 και τη μετέφερε σε μια νέα εποχή ώστε να το καθιερώσει αμέσως ως ένα πολυλειτουργικό εργαλείο. Τα οπτικά χαρακτηριστικά τού T2 διακρίνονται για τη νέα εμπρός όψη, δίχως το χαρακτηριστικό «V» του Τ1, αλλά με ένα ενιαίο καμπύλο παρμπρίζ («baywindow») και μια εισαγωγή αέρα κάτω από αυτό. Πλέον, το Τ2 είχε στάνταρ μια συρόμενη πόρτα. Ως camber από τη Westfalia είχε μια ανακλινόμενη (pop-up) οροφή και έτσι έγινε πιο ταξιδιάρικο από ποτέ.
Αξιοσημείωτο είναι πως από το 1972 υπήρχε ένα ηλεκτρικό Transporter που μπορούσε να κινηθεί με μηδενικές εκπομπές ρύπων. Στο εργοστάσιο του Ανόβερου κατασκευάστηκαν 2,14 εκατομμύρια οχήματα, μέχρι το Τ2 να αντικατασταθεί το 1979 από το Τ3.
Η παραγωγή συνεχίστηκε για πολύ περισσότερο στη Νότια Αμερική και στη Νότια Αφρική. Χαρακτηριστικά, οι τελευταίες 1.200 μονάδες του T2 –το «56 Anos Kombi – Last Edition»– κατασκευάστηκαν τέλη του 2013 στη Volkswagen Βραζιλίας, στο Σάο Πάολο.
