Εχθές το βράδυ, έτσι όπως έσβησε ξαφνικά ο γαλάζιος εορταστικός φωτισμός που έλουζε το Χίλτον, έτσι θα σβήσει οσονούπω και ο εορταστικός οίστρος των ιστορικών μας.
Τι θα μείνει από την επέτειο; Η απορία της ιστορικής γνώσης. Η μη σύμπτωση μεταξύ γεγονότων, πραγματικότητας. Και η εκ των υστέρων μονομερής κατανόησή τους, εκατέρωθεν.
Θα μείνει όμως και η διαπίστωση πως εορταζόμενο το 1821, έχασε τη δύναμή του. Δημιουργώντας μιαν Ελλάδα που το συνεορτάζει μαζί με την Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς και τον Λευτέρη Λαζάρου, έγινε αδύναμο.
Εορταζόμενο όμως -και με τη συμβολή του Πολάκη εχθές στη Βουλή- επανατοποθέτησε την Ιστορία, πέρα από το σημείο που τη σκεφτόμαστε: στη σκοτεινή πλευρά των αμφίσημων συμβάντων, έως την προσεχή κυανή φωταγώγησή της σε άλλο ξενοδοχειακό όμιλο.
