Σε συντονιστικό κέντρο δράσεων για τη στήριξη του αγώνα ζωής που δίνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει μετατραπεί από χθες το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται υπό κατάληψη από αλληλέγγυους και αλληλέγγυες. Στο μεταξύ πολλαπλασιάζονται κάθε μέρα οι ανακοινώσεις συμπαράστασης από σωματεία, φορείς και συλλογικότητες, βάζοντας στο στόχαστρο την «ανάλγητη κυβερνητική πολιτική που θέλει τον πρώτο νεκρό απεργό πείνας στην Ευρώπη της μετά Θάτσερ εποχής…».
«Στις 8 Ιανουαρίου ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ξεκινά απεργία πείνας με αίτημα τη μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, όπου θα έπρεπε να βρίσκεται, ακόμα και βάσει του νόμου που η κυβέρνηση ψήφισε φωτογραφικά για τον ίδιο πριν κάποιους μήνες και ο οποίος του στερούσε το δικαίωμα της παραμονής του σε αγροτικές φυλακές.
53 μέρες μετά, η υγεία του απεργού πείνας βρίσκεται σε οριακό σημείο και ανά πάσα στιγμή μπορεί να επέλθει ο θάνατός του. Αυτή είναι άλλωστε και η πολιτική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, του ντόπιου κεφαλαίου αλλά και ξένων πρεσβειών, όπως των ΗΠΑ: η εφαρμογή της θανατικής ποινής για έναν κοινωνικό αγωνιστή, για έναν ένοπλο αντάρτη» αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του το συντονιστικό της κατάληψης.
Σε ανάλογο πνεύμα και το κείμενο του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης, που έχοντας γεννηθεί από ανάγκη στα χρόνια της κρίσης είναι πασίγνωστο για την προσφορά του στη Θεσσαλονίκη σε όποιον απευθύνθηκε σε αυτό για υγειονομική περίθαλψη και βοήθεια. Αναφέρει λοιπόν: «Εμείς τα μέλη του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης υπογράφουμε αυτό το κείμενο γιατί, όταν απειλείται η ζωή ενός ανθρώπου, δεν μπορούμε να σιωπήσουμε. Γιατί, όταν κινδυνεύει η ζωή ενός ανθρώπου, ακόμα κι ενός ανθρώπου που έχει αφαιρέσει τη ζωή άλλων ανθρώπων, εμείς δεν μπορούμε να πούμε: «Ας πεθάνει»».
Τη στήριξή τους εκφράζουν όμως και οι ηθοποιοί του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Σε ανακοίνωσή τους γίνεται αναφορά στις συνθήκες εργασίας στις τέχνες, στις καταγγελίες έμφυλης βίας στον χώρο του θεάτρου, αλλά και στην εμμονή της κυβέρνησης στην καταστολή και τη βία τόσο σε σχέση με τα Πανεπιστήμια όσο και σε σχέση με την περίπτωση του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα.
