Για τον Κουφοντίνα

Αξιότιμη κ. Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας

Ισως δεν διαβάσετε ποτέ αυτό το γράμμα, αλλά δεν μπορώ παρά μόνο να ελπίζω για το αντίθετο. Είναι στη φύση μου σαν άνθρωπος να είμαι αισιόδοξος. Δεν με γνωρίζετε, μα ούτε και είστε υποχρεωμένη.

Είμαι άλλος ένας υπήκοος της χώρας που έστω και συμβολικά ηγείστε. Είμαι άλλος ένας 32χρονος πλέον όπου τα τελευταία 6,5 χρόνια ζω και εργάζομαι στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ηρθα εδώ για σπουδές και έπειτα συνειδητοποίησα ότι τη δεδομένη στιγμή δεν μπορώ να επιστρέψω στην Ελλάδα γιατί εδώ μου προσφέρονται περισσότερες ευκαιρίες για μια αξιοπρεπή ζωή. Πριν από δυο χρόνια γεννήθηκε η κόρη μου Σεσίλ εδώ. Από στιγμή σε στιγμή θα γεννηθεί ο γιος μου.

Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί τον τελευταίο καιρό και για πρώτη φορά στη σύντομη ζωή μου γεννήθηκε ένα αίσθημα πρωτόγνωρο μέσα μου. Αυτό της αποστροφής για την ίδια μου τη χώρα. Νομίζω λίγοι λαοί το έχουν βιώσει αυτό. Επίσης ακόμα και η λέξη «αποστροφή» δεν αρκεί για να περιγράψει το σκληρό αυτό συναίσθημα. Ακόμα παλεύω μέσα μου.

Εν ολίγοις θέλω να σας εκφράσω με αυτόν τον τρόπο την αγωνία μου για αυτήν τη χώρα. Σας εκλιπαρώ για και συμβολική σας παρέμβαση στο θέμα του Καταδικασμένου δολοφόνου Δημήτρη Κουφοντίνα και σας ζήτω στις αρχές του ουμανισμού να κάνετε ό,τι μπορείτε ώστε να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή.

Οπως ανέφερα παραπάνω, όλα αυτά τα χρόνια νιώθω πως δεν μπορώ, λόγω των οικονομικών συνθηκών να επιστρέψω στην Ελλάδα για να ζήσω. Μη με κάνετε όμως να μη θέλω να επιστρέψω.

Με βαθιά εκτίμηση Δημήτρης Σκαφίδας, Βερολίνο

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 08/03/2021.