Παύση αλάθητου…

Επειδή ειπώθηκαν-γράφτηκαν (και συνεχίζονται…) υπερβολές (σ.σ. πώς το πάθαμε…), ανακρίβειες, σχεδόν αποσιωπείται, λοιπόν, η ευθύνη του Μαρτίνς.

Του προπονητή που ως την Κυριακή -και το πιθανότερο θα συνεχίσει να το κάνει- συνέβαλε, συχνά με εξόφθαλμο τρόπο, στις επιτυχίες του Ολυμπιακού, καταλυτική παρέμβαση από τον πάγκο συνιστούσαν αποφάσεις του!

Ο ίδιος, λοιπόν, περίμενε να βρει κενούς χώρους, αυτό δεν μπορούσε να συμβεί με τον συμπαγή-περιορισμένων δυνατοτήτων Παναθηναϊκό του Μπόλονι.

Επίσης, κακή διαχείριση της συντήρησης δυνάμεων είναι πως έμειναν έξω απ το αρχικό σχήμα και οι τρεις (Βαλμπουενά, Ελ Αραμπί, Μασούρας). Παρ όλα αυτά καλύτερος παίκτης του παιχνιδιού ήταν ο Διούδης (φλέβα χρυσού ο Σανκαρέ, αλλά ο Διούδης ήταν ο κορυφαίος ως ρυθμιστής του αποτελέσματος).

Αυτά τα…ολίγα λοιπόν, χωρίς κόκκινα ή, πράσινα γυαλιά.