Η ΑΕΚ δεν κέρδισε ακόμη ένα ντέρμπι φέτος, ωστόσο με τον τρόπο που ήρθε η ισοπαλία στη Λεωφόρο, υπάρχει η αίσθηση πως το χειρότερο αποφεύχθηκε. Το χειρότερο θα ήταν να την έχει πιάσει ήδη στη βαθμολογία και ο Παναθηναϊκός, ενώ είναι πίσω και από Αρη και ΠΑΟΚ.
Ο βαθμός μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος ως προς το τελικό πλασάρισμα πριν από τα play offs, καθώς η ΑΕΚ έχει πολύ πιο βατό κλείσιμο σε σχέση με τους ανταγωνιστές της για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.
Η ΑΕΚ δεν έθελξε φυσικά, αλλά είχε ισορροπημένη παρουσία από την αρχή ώς το τέλος, δείγμα πως, άρεσε-δεν άρεσε, αυτό που ήθελε να κάνει ο Χιμένεθ το είχε δουλέψει σωστά. Αυτό που δεν δούλεψε σωστά απ’ ό,τι φάνηκε ήταν οι στημένες φάσεις. Εκεί δηλαδή που η ΑΕΚ πήγε να χάσει ένα ματς στο οποίο ο αντίπαλος δεν την απειλούσε καθόλου. Ολο το ματς για τον Παναθηναϊκό είναι δύο στημένες φάσεις. Στην πρώτη σκόραρε, στην άλλη έσωσε την ΑΕΚ ο Αθανασιάδης. Και στις δύο, δεν σηκώθηκε κανένας αμυντικός της Ενωσης για την κεφαλιά.
Ο Χιμένεθ μετά το ματς μίλησε για αδούλευτη ομάδα σε αυτό το κομμάτι, σε μια μάλλον άκομψη αναφορά στον προκάτοχό του, μόνο που ξέχασε πως είναι στην ομάδα ήδη δυο μήνες και αν η δουλειά του προκατόχου του ήταν ελλειμματική, αυτός προσλήφθηκε για να τη διορθώσει.
Η μεγάλη δύναμη της ΑΕΚ χθες ήταν τα δύο κεντρικά της χαφ. Σιμάνσκι και Κρίστιτσιτς, ο πρώτος εντυπωσιακός, ο δεύτερος πολύ ουσιαστικός, προστάτεψαν αποτελεσματικά την ασθενή κατά κανόνα αμυντική γραμμή της ομάδας του Χιμένεθ, όποτε χρειάστηκε.
Ο Σεβιγιάνος τεχνικός δεν «τσίμπησε» με τον πολύ χώρο που του έδωσε ο Μπόλονι και δεν πήρε κανένα ρίσκο στο πρώτο ημίχρονο. Προφανώς φοβόταν αυτό στο οποίο ίσως πόνταρε ο Ρουμάνος, δηλαδή το άνοιγμα της προβληματικής του άμυνας σε καταστάσεις transition. Η βάση της σκέψης του ήταν σίγουρα η ισοπαλία.
Ωστόσο, θα είναι άδικο να μη σημειώσει κανείς πως τουλάχιστον στην τελική ευθεία η ΑΕΚ είχε και την ψυχολογία, αλλά και τις δυνάμεις για να βγάλει περισσότερο «θέλω» για το ακόμη ένα γκολ που θα έδινε τη νίκη. Μπορούσε τελικά να το δεχθεί στο στημένο με την προσπάθεια του Νιας, αλλά σε ροή αγώνα, ήταν εκείνη που έδειχνε να ψάχνει περισσότερο τη νίκη.
Η ΑΕΚ, ειδικά τώρα που έχει και πολλές απουσίες, είναι αναγκασμένη να ζήσει με την προσέγγιση του Μανόλο Χιμένεθ. Εχει απορρίψει τον Νταντσένκο, που δεν τον βοηθάει όμως και να προσαρμοστεί, παίζει με δεξί μπακ τον Σβάρνα, τώρα που δεν έχει τον Μπακάκη κι ένα «πυρηνικό όπλο», όπως είναι ο Λιβάι Γκαρσία, δυστυχώς πρέπει να παίρνει συνέχεια την μπάλα με πλάτη και να γυρνάει για να αντιμετωπίσει δυο και τρεις αντιπάλους. Αυτός είναι ο Χιμένεθ, έτσι θα πάει, ειδικά όσο νιώθει ανασφάλεια.
Αυτή η προσέγγιση της ΑΕΚ ίσως τελικά και να τη βοηθήσει να πάρει ώς το τέλος τους βαθμούς που χρειάζεται για να μη μείνει εκτός Ευρώπης. Αλλά ως προοπτική, είναι φανερό πως δεν έχει να περιμένει πολύ περισσότερα από τη συγκεκριμένη προσέγγιση. Χρειάζεται άλλες ιδέες για να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό μακροπρόθεσμα και ειδικά στην άμυνα χρειάζεται και προσθήκες για να υποστηρίξει κάτι πιο δημιουργικό μπροστά.
