Ολοκληρωτισμός του θράσους

Προς τα εκεί βαδίζουμε. Προς ολοκληρωτισμό του θράσους. Οσο κι αν έψαξα, προσφυέστερο τίτλο δεν βρήκα. Οταν μάλιστα διέτρεξα, στο Διαδίκτυο, τα χθεσινά πρωτοσέλιδα όλων των αθηναϊκών εφημερίδων και είδα πρωτοσέλιδο θέμα τις νέες αστυνομικές απαγορεύσεις συγκεντρώσεων μόνο στην (κομματική) «Αυγή» και την (ανεξάρτητη) «Εφ.Συν.», σκέφτηκα ή ότι βουλιάξαμε σε (άλλο) κομματικό κράτος μονοκομματικής άποψης (επί των υπολοίπων, σιγή τάφου) ή ότι η ανεξαρτησία είναι πλέον είδος απολύτως εξαρτημένο από κάτι ή ότι (αυτό, ως παλιός δημοσιογράφος) δεν μπορώ πια να ξεχωρίσω τι είναι είδηση και τι δεν είναι· ή –στο πιο μοντέρνο–, είδηση είναι πλέον ό,τι δεν είναι είδηση· και γεγονός δεν είναι πια ό,τι έχει παραχθεί ως αποτέλεσμα ενεργειών, αλλά αυτό που έχει κατασκευαστεί έτσι ώστε να δείχνει γεγονός.

Μπλέξαμε, με λίγα λόγια. Μας έμπλεξαν. Στην καλύτερη εκδοχή, πάνε να μας μπλέξουν, να μας θολώσουν. Ποιοι; Οι θρασείς και αδιάντροποι. Αυτοί που δεν μπορούν να μοιράσουν ένα δεμάτι άχυρο σε δυο γαϊδάρους. Και που μόνο από απαγορεύσεις γνωρίζουν. Ούτε για κορονοϊό και υγεία ενδιαφέρονται. Ούτε για πανεπιστήμια και παιδεία. Ούτε για ανάπτυξη και οικονομία. Ούτε για περιβάλλον και αειφορία. Ολα, στο δήθεν και ψευδεπίγραφα. Στον Καιάδα το μεταναστευτικό. Στα Τάρταρα το ασφαλιστικό. Μετέωρη η εξωτερική πολιτική. Αδιαφορία για εθνικά μέτωπα. Υπεροψία κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας: «Δεν θέλετε; Μπορούμε και μόνοι μας!»

Μόνο που δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο νομίζουν και όσο τους αβαντάρουν οι… εργολάβοι ειδήσεων και γεγονότων. Αυτό που υποστηρίζει, στην προχθεσινή «Εφ.Συν.», ο Κύρκος Δοξιάδης (και συμφωνώ), ότι «Στρατηγικός στόχος (τους είναι) η ματαίωση της Μεταπολίτευσης», δεν θα περάσει. Δεν θα περάσει, γιατί η Μεταπολίτευση έχει θεμέλια τη νεότητα. Και τα έβαλαν μαζί της. Και όποιος τα βάζει με τη νεότητα, γερνάει πρόωρα…