Εχω κάνει χρόνια το ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού, και μάλιστα σε εποχές που ήταν κυρίαρχος στην ελληνική ποδοσφαιρική σκηνή και μεσουρανούσε στην Ευρώπη. Οι λόγοι είναι ευνόητοι που αποφεύγω κάθε σύγκριση του σημερινού με εκείνο τον αξέχαστο Παναθηναϊκό κι ελπίζω ότι τους αντιλαμβάνονται όσοι διαθέτουν κοινό ποδοσφαιρικό νου.
Ομολογώ όμως ότι δεν άντεξα στον πειρασμό βλέποντας κάποιες μετριότατες σημερινές ποδοσφαιρικές φιγούρες με το τριφύλλι στο στήθος να… επαναστατούν, επειδή ο προπονητής τούς έκανε αλλαγή, και μάλιστα να το δείχνουν δημόσια! Και αναλογίστηκα αν κάτι παρόμοιο είχε συμβεί, ακόμη και από τα «ιερά τέρατα» που κατά καιρούς έχουν φορέσει αυτή τη φανέλα, όπως για παράδειγμα ο Μίμης Δομάζος, ο Τάκης Λουκανίδης, ο Αρ. Καμάρας, ο Βαζέχα, ο Καραγκούνης και τόσοι άλλοι που ανέβηκαν στο «ρετιρέ» της ποδοσφαιρικής μας ιεραρχίας. Οσο κι αν έψαξα όμως, όσο κι αν σκάλισα τη μνήμη μου, κάτι ανάλογο δεν θυμάμαι να υπήρξε.
Η αλήθεια είναι ότι κάποιες αλλαγές που έκανε ο Μπόλονι, κρίθηκαν αψυχολόγητες και αποσυντόνισαν την ομάδα. Κι ίσως να εκνεύρισαν και τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Αλλο, όμως, αυτό κι άλλο η απαράδεκτη αντίδρασή τους, λες και δεν επρόκειτο για επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αλλά για πιτσιρίκια της γειτονιάς που κλότσαγαν το τόπι, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, απλά επειδή έτσι γούσταραν…
Το θέμα όμως είναι πολύ σοβαρό όταν πρόκειται για επαγγελματική ομάδα, η οποία μάλιστα βρίσκεται σε διαδικασίες επανένταξης σε κανονική τροχιά και συνέχισης της ιστορικής της διαδρομής, με πρώτο και κύριο την εξασφάλιση σύγχρονης ποδοσφαιρικής στέγης και επίλυσης του χρόνιου προβλήματος που την απασχολεί.
Η διοίκηση του συλλόγου βρίσκεται τούτη τη στιγμή αντιμέτωπη και με το δίλημμα αν θα πρέπει να στηρίξει τον προπονητή στα κρούσματα απειθαρχίας που εκδηλώθηκαν, σχεδόν «άμα τη αφίξει του», ή θα κόψει τον βήχα στους παίκτες που σήκωσαν παντιέρα (αναλογιζόμενη μάλιστα ότι τέτοια κρούσματα δεν έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν ούτε από τεράστια ποδοσφαιρικά μεγέθη) ή θα αναζητήσει μεσοβέζικες λύσεις για να «μπαλώσει» τα πράγματα, οπότε και θα πρέπει να πει ΑΝΤΙΟ από τώρα στον Μπόλονι και στην προσπάθεια αναστήλωσης του πληγωμένου γοήτρου του ιστορικού συλλόγου.
Κι αυτό, γιατί αν οι παίκτες καταλάβουν ότι ο προπονητής τους είναι αναλώσιμος και οι ίδιοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, τότε χαιρέτα μας τον πλάτανο… Ισως είναι και λίγα αυτά που είδαμε και μάταιες οι προσπάθειες ο «πράσινος συρμός» να ξαναμπεί γρήγορα στις ράγες της κανονικότητος…
