Οι εξοπλισμοί βλάπτουν σοβαρά κοινωνικές ανάγκες και δικαιώματα

Όλα δείχνουν πως τα δύσκολα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχουν μόλις αρχίσει. Με το δεύτερο κύμα της πανδημίας να συνεχίζει να δείχνει τα δόντια του ενώ η ανεπάρκεια των κυβερνητικών επιλογών για τον έλεγχο της κοστίζει καθημερινά εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές.

Η νεοφιλελεύθερη προσήλωση της κυβέρνησης είναι πρωτοφανής. Μπροστά σε μία πρωτοφανή υγειονομική κρίση (και με μία οικονομική κρίση που ξεδιπλώνεται ταχύτατα) η κυβέρνηση επιλέγει να μην ενισχύσει τις δαπάνες για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών, αφήνοντας την πλειοψηφία της κοινωνίας κυριολεκτικά στην τύχη της. Το προσχέδιο του προϋπολογισμού που θα φέρει για ψήφιση η κυβέρνηση είναι αποκαλυπτικό: 572 εκατομμύρια ευρώ θα μειωθούν οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, τη στιγμή που η Ελλάδα καταγράφεται από τον ΟΟΣΑ στη προτελευταία θέση ως προς τις δαπάνες για την υγεία εν μέσω πανδημίας.

Η πολιτική αντιμετώπιση της κυβέρνησης συνίσταται πρακτικά σε μέτρα απαγόρευσης, περιορισμών, προστίμων και αυταρχισμού, με μπόλικη δόση «ατομικής ευθύνης». Τις τελευταίες εβδομάδες η κυβέρνηση έχει επιδείξει έναν αυταρχισμό αάνευ προηγουμένου με τη 17 Νοέμβρη, τις συλλήψεις φεμινιστριών ακτιβιστριών στο Σύνταγμα, με την αστυνομοκρατία στις 6 Δεκέμβρη. Είναι καθαρό, πως με πρόσχημα την πανδημία, προσπαθούν να επιβάλλουν γενικό σιωπητήριο στις αντιστάσεις και στους αγώνες, απαγορεύοντας συγκεντρώσεις και μοιράζοντας πρόστιμα και συλλήψεις με το τσουβάλι. Η κυβέρνηση φαίνεται αποφασισμένη να αναβαθμίσει περαιτέρω την κατασταλτική θωράκιση του κράτους. Μετά τις πανάκριβες αγορές νέων δακρυγόνων και εξαρτύσεων για τις μονάδες των ΜΑΤ, μετά και τις προσλήψεις για την επανασύσταση της ομάδας ΔΡΑΣΗ με τους μηχανοκίνητους τραμπούκους, σχεδιάζει και 1000-1500 προσλήψεις αστυνομικών για την ίδρυση σώματος πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Η επιλογή αυτή όμως μέχρι στιγμής έχει αντιμετωπίσει την αποφασιστικότητα ενός σημαντικού τμήματος της Αριστεράς και του κινήματος, με πολύμορφες δράσεις στις πόλεις και στις γειτονιές, που θα έχει και συνέχεια

Η κοινωνική αναλγησία και ο αυταρχισμός συνδυάζεται με μία πολύ ισχυρή στροφή στο μιλιταρισμό. Φιλομιλιταριστικά σάιτ θριαμβολογούν με το γεγονός ότι οι αμυντικές δαπάνες θα αυξηθούν κατά 61.7%, αγγίζοντας τα 5.5 δις ευρώ. Το αντίστοιχο ποσό για τη δημόσια υγεία δεν ξεπερνάει τα 4.2 δις ευρώ. Τα λεφτόδεντρα της κυβέρνησης έχουν «φρούτα» μόνο για την αστυνομία και το στρατό (και τις μεγάλες επιχειρήσεις βεβαίως) αλλά όχι για τις ανάγκες της κοινωνίας. Μέσα στον προυπολογισμό εντάσονται και οι προσλήψεις 6000 Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ) μέσα στους επόμενους μήνες. Αυτο που κάνει η κυβέρνηση είναι παραλογισμός: απέναντι στην πανδημία επιλέγει να ενισχύσει τον στρατό, λες και ο κορονοϊός χρειάζεται όπλα και τορπίλες για να αντιμετωπιστεί. Δεν είναι όμως μόνο τα νέα πανάκριβα εξοπλιστικά προγράμματα αλλά και μία συνολικότερη αυταρχική στροφή της κυβέρνησης στο μιλιταρισμό.

Μετά από δεκαετίες έχει ξαναμπεί στη συζήτηση η αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Η νεολαία, που συστηματικά στοχοποιείται από την κυβέρνηση, λοιπόν χρειάζεται να στρατεύεται στα 18 και για περισσότερο καιρό σύμφωνα με την κυβέρνηση. Μετά το σχολείο οι νέοι πρέπει να «εκπαιδευτούν» στη στρατιωτική πειθαρχία πριν σπουδάσουν ή δουλέψουν, ως ένα απαραίτητο στάδιο κοινωνικοποίησης μέσω της πειθάρχησης.

Τη μιλιταριστική αυτή στροφή είχε ανακοινώσει ήδη ο Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ. Αυτό που τα νούμκερα του προυπολογισμού δεν αποκαλύπτουν, αλλά το κάνουν επαρκώς τα φιλοκυβερνητικά μέσα είναι το μακροπρόσθεσμο σχέδιο για τις εξοπλιστικές δαπάνες, το οποίο απλώνεται στα επόμενα πέντε χρόνια. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση θα αγοράσει 18 πολεμικά αεροσκάφη Rafale κόσοτυς 5 δις ευρώ, 4 φρεγάτες τύπου MMSC (με επιχειρησιακή δυνατότητα στην Ανατολική Μεσόγειο) και αντιτορπιλικά κόστους 3 δις ευρώ αλλά και αγορά πυράυλων Meteor με κόστος περίπου 500 εκ ευρώ.

Τα ίδια φιλοκυβερνητικά μέσα που αποκαλύπτουν τις προθέσεις της κυβέρνησης αλλά και φιλομιλταριστικά σάιτ, υπογραμμίζουν ότι πλέον, οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας θα μπορούν να παίξουν ενεργητικό (και άρα επιθετικό) ρόλο όχι στο Αιγαίο αλλά σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Τα συγκεκριμένα αεροσκάδη και οι συγκεκριμένες φρεγάτες δεν ταιριάζουν για μία αμυντική πολιτική στην «κλειστή» θάλασσα του Αιγαίου. Αξιοποιώντας την πιο μακρόσυρτη κρίση με την Τουρκία των τελευταίων δεκαετιών, αλλά και την άρση διάφορων οικονομικών περιορισμών λόγω της πανδημίας, για να μετατρέψει το ελληνικό κράτος σε «αστακό», για να αποφευχθεί υποτίθεται ένα πολεμικό επεισόδιο.

Όμως όσο προετοιμάζεσαι για ένα πιθανό πολεμικό επεισόδιο, τόσο το προκαλείς. Όταν παίζεις με τη φωτιά… μπορεί και να καείς. Η κούρσα των εξοπλιστικών προγραμμάτων και από τις δύο μεριές του Αιγαίου έχει γονατίσει τους λαούς για να κάνουν πάρτυ οι διεθνείς έμποροι όπλων. Για να σταματήσει αυτή η τρέλα και να μπει στοπ στις πολεμικές προετοιμασίες είναι απαραίτητο να μη δοθεί ούτε ένα ευρώ σε νέα όπλα, σε πανακριβά πολεμικά αεροσκάφη και φρεγάτες. Να εξοπλίσουμε τα νοσοκομεία και τα σχολεία και όχι το στρατό.

Όλο το πολιτικο σύστημα συναινεί επί της ουσίας στις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες και στο νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση. Αυτή η πολιτική πρέπει να βρει ισχυρή αντίσταση από τη ριζοσπαστική Αριστερά και τα κινήματα. Είναι αδιαπραγμάτευτο ότι οι ανάγκες μας και οι ζωές των ανθρώπων είναι πάνω από τις μπίζνες κυβέρνησης – ιμπεριαλιστών και τα κέρδη των εμπόρων της πολεμικής βιομηχανίας.