Σαμαράς εναντίον Μητσοτάκη

Πέρασαν μέρες, περάσανε μήνες, περάσανε χρόνια… Αυτό το τραγούδι (αθηναϊκής επιθεώρησης, 1952) ήρθε στο νου μου χθες βλέποντας το πρωτοσέλιδο στην «Εφ.Συν.»: «Αφωνία Μητσοτάκη στο παραλήρημα Σαμαρά». Ιδίως τον τίτλο στο μέσα ρεπορτάζ: «Σηκώνει μπαϊράκι κατά Μητσοτάκη ο Α. Σαμαράς», όπου το «μπαϊράκι» (σημαία στα τούρκικα) «κουμπώνει» με τη νέα φάση στα ελληνοτουρκικά και τις διπλωματικές επαφές που (πάλι) ξεκίνησαν χθες και με το εξ αυτών «παραλήρημα Σαμαρά». Μην το πάμε και στην επέτειο των διακοσίων χρόνων Εθνεγερσίας, και μετά, ποιος μας μαζεύει…

Περάσανε 28 χρόνια από τότε, Σεπτέμβριο του ’93, που ο Σαμαράς στράφηκε πάλι εναντίον Μητσοτάκη. Δευτέρα ήτανε, 6 Σεπτεμβρίου, που προανήγγειλε το τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ως αρχηγός πλέον δικού του κόμματος, με την ιστορική δήλωση: «Η Πολιτική Ανοιξη θεωρεί ότι η κατολίσθηση (…) σε εθνικό, οικονομικό, θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο ξεπέρασε πλέον τα όρια του πολιτικού συναγερμού. Και πιστεύει ότι μόνον η διακοπή ανοχής προς τη σημερινή κυβέρνηση μπορεί να αποτρέψει επερχόμενα δραματικά γεγονότα (…). Κατά συνέπεια (…) Ανοιξη και στήριξη της κυβέρνησης αποτελούν δυο αντίθετες θέσεις που είναι αδύνατον να συνυπάρξουν».

Ακολούθησε η άρση εμπιστοσύνης και προσχώρηση στην Ανοιξη, του (άγνωστου πριν και μετά…) βουλευτή Γιώργου Συμπιλίδη. Παραιτήθηκε, λόγω απώλειας πλειοψηφίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου, που τις κέρδισε το ΠΑΣΟΚ. Η άλλη ομοιότητα με τα σημερινά (πλην των ονομάτων), είναι ότι όπως τώρα, με συνέντευξη Σαμαρά στην «Καθημερινή», ζώστηκε πάλι η εθνικοφροσύνη «τ’ άρματα», έτσι και τότε, πάλι από το «μετερίζι» της «Καθημερινής» του Αλαφούζου βάρεσαν τα πρώτα «καριοφίλια» κατά Μητσοτάκη, αλλά… προπέτασμα στο «Μακεδονικό» ήταν τότε τα τσιμέντα της ΑΓΕΤ-Ηρακλής! Οπως στρώνεις, κοιμάσαι… Κι ο Σαμαράς, σου βάζει… πυροφάνι (σου καίει τα πόδια, στη φανταρίστικη διάλεκτο)…