Κατακρημνίστηκε ο τζίρος των ελληνικών ξενοδοχείων, καθώς το 2020 οι απώλειες έφτασαν το 78% σε σχέση με το 2019 και οι ανάγκες ρευστότητας του κλάδου προσεγγίζουν τα 3,5 δισ. ευρώ αφού τα προγράμματα στήριξης κάλυψαν μόνο το 33% των αναγκών, ήτοι 1,3 δισ. ευρώ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνολικές πωλήσεις του παραδοσιακά καλού τριμήνου Ιουλίου – Σεπτεμβρίου ήταν λιγότερες από τις αντίστοιχες του Σεπτεμβρίου του 2019, με την πληρότητα της εν λόγω περιόδου να περιορίζεται στο 23,1%. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα της ετήσιας έρευνας που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων για λογαριασμό του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας που κάθε άλλο παρά φως στο τούνελ βλέπει.
Σύμφωνα με την έρευνα, τα ταμεία των ξενοδοχείων εμφανίζουν επιπλέον έλλειμμα 900 εκατ. ευρώ λόγω ανείσπρακτου τζίρου του 2020 που φτάνει τα 278.365.800, αλλά και της συρρίκνωσης κατά 83,3% των προκαταβολών για το 2021, κυρίως λόγω της επιδείνωσης των επιδημιολογικών δεδομένων σε Βρετανία και Γερμανία –οι μεγαλύτερες αγορές του ελληνικού τουρισμού– και της μείωσης των προσδοκιών για άμεσο έλεγχο της πανδημίας και ταχύτατη ανάκαμψη της οικονομίας.
Βάσει αυτών των δεδομένων στελέχη της αγοράς που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την τουριστική βιομηχανία χαρακτηρίζουν αισιόδοξη την πρόβλεψη ότι τα τουριστικά έσοδα του 2021 θα διαμορφωθούν στο 60% των εσόδων του 2019. «Αν πιάσουμε το 40%-50% θα είμαστε ευχαριστημένοι», σημειώνουν χαρακτηριστικά ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2021 θεωρείται ήδη χαμένο, με τις όποιες προσδοκίες να μετατίθενται στο τρίτο τρίμηνο και μετά.
Σύμφωνα με το ΙΤΕΠ, αν και τα χρηματοδοτικά εργαλεία για τη στήριξη του ξενοδοχειακού κλάδου καλύπτουν μέχρι στιγμής το 1/3 κατά μέσο όρο των συνολικών αναγκών ρευστότητας, την ίδια στιγμή με την αρωγή των σχετικών προγραμμάτων στηρίχτηκε η απασχόληση σε όσα ξενοδοχεία κατάφεραν να λειτουργήσουν την προηγούμενη χρονιά.
Αστάθμητοι παράγοντες
Η έρευνα αποτυπώνει το μέγεθος της κρίσης και το 2021 ξεκινάει με πολλούς αστάθμητους παράγοντες και ερωτηματικά, όπως σημειώνει ο πρόεδρος του ΞΕΕ, Αλέξανδρος Βασιλικός, θέτοντας και αυτός με τη σειρά του ζήτημα ενίσχυσης της ρευστότητας, που «είναι το οξυγόνο που χρειάζεται επειγόντως ο κλάδος για να παραμείνει ισχυρός. Οχι μόνο προς όφελος των επιχειρήσεων και των εργαζομένων τους, αλλά και προς όφελος της εθνικής οικονομίας συνολικά και όλων των κλάδων που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το ελληνικό ξενοδοχείο και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής επιχειρηματικότητας».
Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρσι η μέση περίοδος λειτουργίας συρρικνώθηκε στους 3,2 μήνες για τα ξενοδοχεία εποχικής λειτουργίας και στους 7 για τα συνεχούς λειτουργίας. Μόνο 1 στα 5 ξενοδοχεία συνεχούς λειτουργίας κατάφερε να μείνει ανοιχτό φέτος, σε σχέση με αυτά που λειτουργούσαν την ίδια περίοδο το 2019. Από τα 3.965 ξενοδοχεία συνεχούς λειτουργίας της χώρας, μετά το πρώτο lockdown επαναλειτούργησε το 59% (2.328 ξενοδοχεία) και από αυτά το 63% αναγκάστηκε να ξανακλείσει μέχρι το τέλος του 2020. Ανοιχτά παρέμεναν τον Δεκέμβριο του 2020 μόνον 863 ξενοδοχεία συνεχούς λειτουργίας, που αντιπροσωπεύουν το 22% του συνόλου.
