Λάθος μήνυμα

Προέχει τι θα γράψεις στο ειδικό έντυπο και τι θα στείλεις με το εσ-εμ-ες. Τους λόγους της εξόδου σου στον έξω κόσμο, δηλαδή, κατά τις ημέρες του κατ’ οίκον αποκλεισμού. Συλλαμβάνεται ένας σε παρανόμως ανακαινισθέντα ναό της Αφροδίτης στο κέντρο των Αθηνών, όστις εκτελεί κοινωνικό λειτούργημα κατά παράβαση των υγειονομικών και πολεοδομικών κανόνων. Το έπακρο της αυθαιρεσίας, πά’ να πει. Κοιτάζει ο μπάτσος το κινητό και βλέπει την ένδειξη «περίπατος προς ικανοποίηση βασικών αναγκών κατοικίδιου». Αναζητεί το ζώο κι ο εξοδούχος τού εξηγεί πως εκτρέφει τον μούργο που καιροφυλακτεί ψηλά στα μπατζάκια του.

Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αλλοι είκοσι έξι συνωστίζονται στο στενόχωρο σαλονάκι. Στο χαρτί του ο δεύτερος δικαιολογείται πως οδηγήθηκε ώς εκεί ψάχνοντας το νόημα της ζωής. Δεν μασάει όμως ο αστυνομικός. -«Καλά, στο πορνείο γυρεύεις το “πώς το ’πες”;» απορεί. -«Δυστυχώς οι αξίες έχουν χαθεί στις μέρες μας, κύριε! Πού αλλού θα τις βρεις, αν όχι στον “οίκο της απωλείας”». Πέφτει βαριά η αμπελοφιλοσοφία στο όργανο και με γουρλωμένα μάτια κατευθύνεται στους επόμενους.

Ιδιαιτέρως προνοητικοί εκείνοι, του δείχνουν τον γενικόλογο κωδικό «βόλτα στη γειτονιά». Τα παίρνει στο κρανίο ο ελεγκτής. -«Αλλο μαχαλάς, άλλο κιρχανάς» εξανίσταται, έτοιμος να καταλογίσει το τσουχτερό πρόστιμο. -«Αγνοείς, άνθρωπέ μου, πως όχι μόνο οι πόλεις, αλλά η χώρα ολόκληρη έχει μετατραπεί προ πολλού σε απέραντο μπουρδέλο» τον αφοπλίζουν. Τα κορίτσια ισχυρίζονται ότι στο καινοφανές πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη» δεν συγκαταριθμείται το πανάρχαιο επάγγελμα που ασκούν. Αφήνουν άφωνο τον ένστολο και τη βγάζουν απαξάπαντες καθαρή. Ελαχίστως επινοητικοί, πλην άκρως αποτελεσματικοί, αποδεικνύονται οι νεοέλληνες που γουστάρουν να μετακινούνται απρόσκοπτα από νομό σε νομό. Μετεβλήθησαν εν μιά νυκτί σε ελαιοπαραγωγούς, σπεύδοντας δίχως αργοπορία στους αγρούς προκειμένου να ραβδίσουν τις ελιές της συμπεθέρας, της κουμπάρας, του κουνιάδου ή του μπατζανάκη. Μύριζαν θέρος μεσούντος του Νοεμβρίου οι νοτιότερες περιοχές, οπότε οι καλοπερασάκηδες την έβγαλαν ζάχαρη, καθότι ο τράχηλος της αγνής ελληνικής υπαίθρου δεν υπομένει παλαιόθεν ζυγόν, πολλώ δε μάλλον καραντίνα.

Νεφελώδεις φωτοτυπίες Ε9 αμφιβόλου εγκυρότητος εμφάνιζαν στους άνδρες των περιπολικών στα διόδια και περνούσαν αέρα. Δέκα κιλά καρπό να μάζευε ο καθένας τους, που λέει ο λόγος, το έθνος θα ’χε καβατζάρει στο πολλαπλάσιο την οικονομική χασούρα ελέω πανδημίας. Μαθαίνω από φίλο κτηματομεσίτη πως δίνουν και παίρνουν τούτες τις μέρες οι αγοραπωλησίες κακοτράχαλων βουνοκορφών κοντά στην Αράχοβα, στα Τρία Πέντε Πηγάδια και στα ρέστα χειμερινά θέρετρα. Τις ξεφορτώνονται μπιρ παρά οι ιδιοκτήτες για να γλιτώσουν το χαράτσι του ΕΝΦΙΑ. Να μου το θυμηθείτε! Τώρα τα Χριστούγεννα θα πλημμυρίσει η χώρα με ντεμέκ καλλιεργητές κωνοφόρων, που ανακαλύπτουν θρεπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες στα ελατόμηλα.

Ηττώνται οικτρά, αντιθέτως, όσοι και όσες διατυπώνουν λάθος μηνύματα. Οπως οι οκτώ συν μία ακτιβίστριες, που τίμησαν την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Εμφυλης Βίας κρατώντας πανό στο Σύνταγμα. Μπουζουριάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από τις ορδές των πραιτοριανών. Κι ενώ φορούσαν μάσκες και τηρούσαν ευλαβικά αποστάσεις και υγειονομικά πρωτόκολλα, τις στρίμωξαν στο πίσω κάθισμα δυο περιπολικών αποσκοπώντας στην ακαριαία μετάδοση του ιού. Τις χρέωσαν με τριακόσια ευρώ, ασκώντας παράλληλα ποινική δίωξη. Επειτα απ’ την πάνδημη κατακραυγή αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη ώς κι ο Χρυσοχοΐδης. «Αδυναμία και φόβο απέναντι στις μαζικές αντιστάσεις του μέλλοντος» μαρτυράει η στάση τους, τονίζει μία εξ αυτών, η άλλοτε βουλεύτρια του προ αμνημονεύτων ετών αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ, Μαρία Μπόλαρη.