Απογείωση XIΙ

Εικόνα που ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις και βάλε αιχμαλώτισε στον φακό του ο φωτογράφος Γιάννης Σπυρούνης. Το γλαφυρό καρέ κάνει τον γύρο της χώρας, προκαλώντας ζωηρή εντύπωση, και απασχολεί –έτερον εκάτερον– τον γραπτό και ιδίως τον ηλεκτρονικό Τύπο. Βρήκαν παπά τα κανάλια κι είπαν να θάψουν πέντ’ έξι ντουζίνες και λίγες λέω. Υπηρετώντας ανιδιοτελώς τον θεσμικό του ρόλο, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρπάζει την ευκαιρία απ’ το τσουλούφι, με την αρωγή του οποίου εξακοντίζει ιοβόλα βέλη με στόχο την υπουργό Παιδείας και ασφαλώς τον πρωθυπουργό.

Περιγράφει αφοπλιστικά το ενσταντανέ την υπεροχή της εξ αποστάσεως διδασκαλίας στους δυσπρόσιτους οικισμούς ανά την επικράτεια. Πέντε μαθητές του Δημοτικού, φορώντας μάσκες και χοντρά χειμωνιάτικα μπουφάν, κάθονται σε ενωμένα τραπέζια στην ψησταριά της πλατείας του χωριού Πεύκη στην ορεινή Ηλεία. Δεν έχουν σουβλάκια και πιτόγυρα μπρος τους, αλλά ανοιχτά τα σχολικά τετράδια και βιβλία, στα οποία εντρυφούν με προσήλωση.

Απέναντί τους, δυο ωμές κολοκύθες εκτελούν χρέη αναλόγιου, μικρό διάστημα προτού σιγοψηθούν στον ξυλόφουρνο, τυλιγμένες με χειροποίητο φύλλο, συνοδεία αυτοφυών μυρωδικών και ντόπιας φέτας προκειμένου να μετουσιωθούν σε λαχταριστό χωριάτικο έδεσμα. Τα ευμεγέθη λαχανικά στηρίζουν προς το παρόν δυο κινητά τηλέφωνα προηγμένης τεχνολογίας, μέσω των οποίων η οικεία μορφή του δασκάλου παραδίδει Γεωγραφία, Ιστορία και Μαθηματικά. Η τηλεκπαίδευση στα χρόνια της Νίκης Κεραμέως θριαμβεύει. Ο πρόεδρος του διαμερισματικού συμβουλίου τυγχάνει ιδιοκτήτης της ως άνω ταβέρνας, του μόνου σημείου στον τόπο που διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο, και διαμαρτύρεται καθότι το αίτημα σύνδεσης στο ίντερνετ του κοινοτικού γραφείου δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί.

Φαιδρές καταστάσεις. Θεωρώ, ωστόσο, τυχερά και ζηλεύω τα παιδιά της ταπεινής κώμης των 126 κατοίκων. Οχι μόνο επειδή ζουν περικυκλωμένα από το ειδυλλιακό δρυόδασος της Φολόης στην εκπάγλου κάλλους συνοριογραμμή Αχαΐας – Ηλείας – Αρκαδίας, αλλά κυρίως διότι απολαμβάνουν το προνόμιο να μη διαθέτουν στο σπίτι επαφή με τα δίκτυα.

Η φωτογραφία του Σπυρούνη διαβάζεται κάλλιστα και ανάποδα. Τα σχολιαρούδια της Πεύκης συμμετέχουν σε ομαδικό μάθημα, διατηρώντας την αίσθηση της τάξης, σε κραυγαλέα αντίθεση με τους ομοιοπαθείς τους στις πόλεις, καταδικασμένους στην άκρως αντιπαιδαγωγική κατ’ οίκον απομόνωση. Εκεί που βλέπουν τη συμμαθήτρια στην οθόνη περνάει αίφνης ο πατέρας της με το σώβρακο κι η κουφή γιαγιά να χαλάει τον κόσμο ψάχνοντας εναγωνίως τη μασέλα της. Ο θόρυβος γίνεται αιτία να χαριστούν λάπτοπ και τάμπλετ στα παιδιά και να κηλιδωθούν με γομολάστιχα τούτες οι ξεχωριστές χίλιες λέξεις.