«Σαάντ, ούτε να το φανταστείς!», αναγραφόταν σε ένα από τα πανό που είχαν ξεδιπλώσει χθες διαδηλωτές στη Βηρυτό, στο άκουσμα της είδησης ότι ένας… γνώριμος από τα παλιά -μέλος της εγχώριας πολιτικής και οικονομικής ελίτ, κατά της οποίας έχει ξεσηκωθεί το μεγαλύτερο μέρος του λαού του Λιβάνου- λαμβάνει εκ νέου εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στην πολύπαθη μεσανατολική χώρα.
Το όνομα αυτού; Σαάντ Χαρίρι. Γιος του δολοφονηθέντος προέδρου του Λιβάνου, Ραφίκ Χαρίρι. Γνωστός εμπράκτως ως πολιτική «μαριονέτα» των Σαουδαράβων. Και τρις πρώην πρωθυπουργός -η τελευταία θητεία του έληξε με την υποβολή παραίτησης προ έτους, καθώς η λαϊκή οργή για την εκτεταμένη διαφθορά ξεχείλιζε στους δρόμους- που τώρα εμφανίζεται ξανά στο προσκήνιο ως αναγεννημένος εθνοσωτήρας.
Ο 50χρονος σουνίτης έλαβε ήδη από χθες εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης -της τέταρτης εδώ κι έναν χρόνο, της δεύτερης μετά την πολύνεκρη έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού- από τον πολιτικά απρόθυμο μαρωνίτη πρόεδρο Μισέλ Αούν.
Αν και το κόμμα του τελευταίου -το μεγαλύτερο χριστιανικό στον Λίβανο- αρνήθηκε να τον στηρίξει, ο Σαάντ Χαρίρι είχε ήδη εξασφαλίσει τη στήριξη του σουνιτικού μπλοκ, του σιιτικού κόμματος Αμάλ, ενός μικρού χριστιανικού κόμματος και ανεξάρτητων βουλευτών. Με αυτά και με άλλα, προσεταιρίστηκε 65, επί συνόλου 120, Λιβανέζους βουλευτές. Είχε, επίσης, τη σιωπηρή αποδοχή του σιιτικού -ελεγχόμενου από τη φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ- μπλοκ.
Εντολοδόχος πρωθυπουργός ων πια, δεσμεύτηκε για τον σχηματισμό υπερκομματικής «κυβέρνησης τεχνοκρατών», με βάση τη «γαλλική πρωτοβουλία», που κατ’ επιταγήν του έτερου, πλην έξωθεν, επίδοξου εθνοσωτήρα Γάλλου προέδρου Μακρόν προτάσσει σκληρές μεταρρυθμίσεις σε μία οικονομία και κοινωνία υπό κατάρρευση. Προς επίρρωση, ο Χαρίρι έθεσε ως προτεραιότητα την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με το ΔΝΤ, για την εξασφάλιση ενός κατ’ επίφαση πακέτου διάσωσης, για μια οικονομία που έχει προ πολλού καταρρεύσει.
Οι ισορροπίες παραμένουν εξαιρετικά λεπτές και ρευστές. Στο πολιτικό πεδίο, η αντιπολίτευση δείχνει να ακονίζει τα μαχαίρια της, εστιάζοντας προς το παρόν την προσοχή στη νομή των πόστων. Στους δρόμους, οι αγανακτισμένοι από την ενδημική διαφθορά και την απότομη φτωχοποίηση πολίτες παραμένουν σε θέση μάχης.
