Το χειρότερο σενάριο συνήθως παραπέμπει σε ακραίες καταστάσεις, η προσομοίωση των οποίων επιτρέπει την πιστοποίηση ετοιμότητας άμεσης αντίδρασης.
Τα παραπάνω ισχύουν για μια σειρά από προσομοιώσεις απειλών με γνωστότερες τις στρατιωτικές ασκήσεις επί χάρτου και τα stress tests των τραπεζών.
Εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα αποτελεί η προεδρική εκλογή στις ΗΠΑ την πρώτη Τρίτη του Νοεμβρίου όπου το χειρότερο δυνατό μετεκλογικό σενάριο προβάλλει ως πιθανή εξέλιξη.
Οριακό προβάδισμα του Μπάιντεν, υψηλό ποσοστό αποχής και εκτόξευση της επιστολικής ψήφου είναι προϋποθέσεις που αν συντρέξουν νομιμοποιούν πολιτικά την απειλή Τραμπ για αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος.
Σε κάθε περίπτωση, αν ο Γκορ αμφισβήτησε τη νίκη του Μπους το 2000, ζητώντας συνεχείς επανακαταμετρήσεις των επιστολικών ψήφων της Φλόριντα, ο Τραμπ προφανώς θα αμφισβητήσει το αποτέλεσμα σε πανεθνική κλίμακα με δεδομένο ότι μέχρι στιγμής πάνω από δεκαοκτώ εκατομμύρια πολιτών έχουν ψηφίσει δι’ αλληλογραφίας.
Αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από τον Τραμπ, η θητεία του οποίου στον Λευκό Οίκο λήγει στις 21/1 σημαίνει την είσοδο των ΗΠΑ αλλά και των διεθνών ισορροπιών συνολικά σε αχαρτογράφητη περιοχή.
Στο μεσοδιάστημα ανάμεσα στις εκλογές και τη λήξη της θητείας του, ο απερχόμενος πρόεδρος ασκεί πλήρως τα καθήκοντά του με την εθιμική και άτυπη υποχρέωση ενημέρωσης του διαδόχου του.
Πιο πρόσφατο παράδειγμα, η απόφαση του Τζορτζ Μπους πατρός, λίγο μετά την ήττα του από τον Κλίντον στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1992, να διατάξει στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ στη Σομαλία.
Με άλλα λόγια, η αμφισβήτηση του εκλογικού αποτελέσματος από τον Τραμπ, η θητεία του οποίου στον Λευκό Οίκο λήγει στα τέλη Ιανουαρίου, είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο για τη σταθερότητα στη διεθνή σκηνή:
● είτε με πλήρη εσωστρέφεια και αποσταθεροποιητική απουσία των ΗΠΑ από τη διαχείριση κρίσεων και συγκρούσεων
● είτε με πυρετώδη παρεμβατικό ακτιβισμό του Τραμπ ως επίδειξη αποφασιστικότητας στην μάχη αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος.
