Σε αυτό το ταξίδι έχει το κατευόδιο μίας μεγάλης αντιπάλου

«Ο σοβαρός αθλητισμός δεν έχει να κάνει τίποτε με το ευ αγωνίζεσθαι. Είναι γεμάτος μίσος, ζήλια, καυχησιολογία, άγνοια όλων των κανόνων και σαδιστική ευχαρίστηση στην παρακολούθηση βίας. Με άλλα λόγια είναι πόλεμος χωρίς πυροβολισμούς» (Τζορτζ Όργουελ)  

Mέσα στη γενικότερη ζοφερότητα των -πρωτόγνωρων για τις γενιές μας- καιρών που διανύουμε ξεπηδάνε πού και πού κάποια ξεχωριστά γεγονότα, που αν τα ψηλαφίσει κάποιος στη σωστή τους βάση τον γεμίζουν αισιοδοξία. Μικρή, μερική, σχετική, σε συγκεκριμένους τομείς, δεν έχει σημασία… Γιατί υφίσταται, είναι υπαρκτή…

Αυτήν την Παρασκευή με αφορμή την παρουσίαση των θεσμικών συμφωνιών για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού έβγαλε τη δική της ανακοίνωση μία… ανταγωνιστική ΠΑΕ…, η ΠΑΕ ΑΕΚ. Η Lady Hope μόλις τη διάβασε αισθάνθηκε πως της άφησε μία συγκεκριμένη εντύπωση: περισσότερο ίσως και από ανακοίνωση συγχαρητηρίων της έμοιαζε κάπως ακόμα και ελεγχόμενα πανηγυρική…    

Οι άνθρωποι της Ένωσης με την κίνησή τους αυτή ξεπέρασαν κάθε καθιερωμένη στάση που διέπει τις συνήθειες του εγχώριου ποδοσφαιρικού μικρόκοσμου. Έδωσαν απτό και έμπρακτο νόημα σε αυτό που είχε πει κάποτε ο Αριστοτέλης πως «όπου υπάρχει άμιλλα, υπάρχει και νίκη». Μα, θα αντιτάξει κάποιος εθισμένος στην καθημερινή ελληνική ποδοσφαιρική λογική, πώς κάνεις έτσι ρε μεγάλε; Just μία ανακοίνωση είναι, που δεν στοιχίζει και τίποτα…

Όχι. Αυτή η ανακοίνωση ήταν το μέσο για να διαχύσει η ΠΑΕ ΑΕΚ πολλά περισσότερα πράγματα και νοήματα. Ήταν μία γρήγορη, μα καθόλου βιαστική, αντίδραση, άκρως καλοζυγισμένη, που επηρεάζει το υποσυνείδητο ακόμα και έντονα φορτισμένων οπαδικών ψυχών και δίνει στίγμα σύνεσης προς κάθε κατεύθυνση. Καλοπροαίρετη ή μη κατεύθυνση, γιατί υπάρχουν μπόλικες δόσεις και από τις δύο εκδοχές… 

Δεν είναι πως δεν καταλαβαίνουν στην ΑΕΚ τι σημαίνει ένας Παναθηναϊκός με δικό του γήπεδο. Αυτόματα προστίθεται άλλο ένα δύσκολο αγωνιστικό, και όχι μόνο, εμπόδιο για τους «κιτρινόμαυρους». Αλλά, η ΑΕΚ φανερώνει πως στο σήμερα δεν κλονίζεται, δεν φοβάται, δεν φέρεται μικρόψυχα. Αν είναι η ΑΕΚ της Νέας Φιλαδέλφειας να πετύχει σημαντικά πράγματα και πολλούς αγωνιστικούς στόχους, θέλει να το κάνει επικρατώντας και εις βάρος του δυνατού Παναθηναϊκού. Όπως έκανε συνήθως στο πρώτο μισό της μαγικής για την ίδια δεκαετίας του 1990.

Ο Παναθηναϊκός στο μεγάλο ταξίδι που ξεκινάει, με μεγάλη καθυστέρηση για τα κυβικά του είναι η αλήθεια…, έχει το κατευόδιο μίας μεγάλης αντιπάλου. Αυτό ποιεί πολύτιμο πλούτο για αυτόν και σημαντική αρετή για την ίδια την ΑΕΚ. Το χρειάζεται ο ίδιος; Αν είναι έξυπνος, θα καταλάβει έγκαιρα πως ναι…

Η ΑΕΚ θα μπορούσε να σιωπήσει. Δεν ήταν υποχρεωμένη να κάνει το παραμικρό σχόλιο. Όμως, για να δείξει το πώς αντιλαμβάνεται τις εξελίξεις, πρωτοτύπησε και έβγαλε αυτή την ιστορική ανακοίνωση. Ίσως και γιατί ξέρει τι σημαίνει να μην έχεις γήπεδο. Όμως, παρότι τα τελευταία χρόνια έχει ευνοηθεί και αυτή από την πολύπλευρη κρίση στο στρατόπεδο των «πράσινων», τόλμησε.

Η Lady Hope πιστεύει πως η επίσημη ΑΕΚ δεν θα επιδοθεί σε πλάγια πολεμική, σε μπηχτές, σε αποδόμηση του εγχειρήματος του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού. Αντιθέτως, είναι αποφασισμένη να κοιτάξει να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα γίνεται, έτσι ώστε να μπορεί να νικάει στο γήπεδο τον Παναθηναϊκό. Είτε ο αγώνας γίνεται στη Νέα Φιλαδέλφεια, είτε στο Βοτανικό…

Η ΑΕΚ έδειξε με τη στάση της ένα δρόμο που έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν είναι και ο πιο εύκολος, γιατί απαιτεί υπερβάσεις και ενδελεχείς ενδοσκοπήσεις. Ούτε, ίσως, και ο πιο σύντομος. Είναι, όμως, ο πλέον απαραίτητος…