Η κρατική τηλεόραση της Δανίας χθες, μία ημέρα μετά τον θάνατό του, μνημόνευσε την «αρμονία της παρουσίας κάτω απ’ τα δοκάρια» και την «έμφυτη ευγένεια» του Ρέι Κλέμενς. Απόδειξη της πρώτης είναι η εικόνα του ως υπερασπιστή των διχτυών της μεγάλης Λίβερπουλ στα χρόνια του’70, της Τότεναμ απ’ τα 34 ώς τα 40 χρόνια του και βέβαια της Εθνικής Αγγλίας.
Ο Ρέι Κλέμενς, στον πρώτο νικηφόρο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (γνωστό περιστατικό που χρησιμεύει ως μάθημα συμπεριφοράς σε νικητές και ηττημένους όλων των εποχών) απέναντι στην επίσης ομάδα-προσφορά στην αγάπη για το ποδόσφαιρο Γκλάντμπαχ, είχε μείνει άναυδος στο 50΄. Με γκολ του Τέρι Μακ Ντέρμοτ (30΄) η Λίβερπουλ είχε προηγηθεί 1-0. Στο 50΄ λοιπόν ο, ποδοσφαιριστής που θεωρείται πως έκανε την… εξαγωγή του ποδοσφαίρου της Δανίας, Αλαν Σίμονσεν, με σουτ-μαχαιριά παραβίασε τα δίχτυα του. «Τέτοιο γκολ, χαλάλι σου», του είχε πει μετά τον τελικό και όταν, μελλοντικά, είχαν συναντηθεί σε εκδήλωση της UEFA.
Μεγαλοψυχία γιατί μιλούσε εκ του ασφαλούς ως πρωταθλητής Ευρώπης (3-1 το τελικό αποτέλεσμα στη Ρώμη το 1977); Οχι μόνο! Χθες πολλοί, συμπαίκτες και αντίπαλοι, τόνισαν την υποδειγματική συμπεριφορά του «στις δύσκολες στιγμές της ήττας, εκεί που φαίνεται το αληθινό πρόσωπό μας», όπως εξήγησε ο 78χρονος πλέον, επίσης συμπαίκτης στην άλωση της Ευρώπης με δύο συνεχή Κύπελλα Πρωταθλητριών (1977, 1978) από εκείνη τη Λίβερπουλ, Ιαν Κάλαχαν.
To τρίτο που γιόρτασε ο Κλέμενς ήταν στο Παρίσι, απέναντι στη Ρεάλ (1-0, Κένεντι 81΄) το 1981. Δύο απανωτά χτυπήματα τονίστηκε χθες από τα αγγλικά μέσα ενημέρωσης πως τον επηρέασαν καταλυτικά. Βεβαίως η διάγνωση του 2005 (καρκίνος του προστάτη, τελική αιτία του θανάτου του την Κυριακή στα 72 χρόνια του) και έναν χρόνο νωρίτερα (2004) η απώλεια του Εμλιν Χιουζ, «αδελφικού φίλου» του και συμπαίκτη σ’ εκείνο τον θίασο από την πόλη των «Μπιτλς» που ανέδειξε το ποδόσφαιρο -και- τη δεκαετία του ’70.
-320x213.jpg)
