Η κρατική τηλεόραση της Δανίας, χθες μια ημέρα μετά τον θάνατο του, μνημόνευσε την «αρμονία της παρουσίας κάτω απ’ τα δοκάρια» και την «έμφυτη ευγένεια» του Ρέι Κλέμενς.
Απόδειξη της πρώτης είναι η εικόνα του ως υπερασπιστής των δικτύων της μεγάλης Λίβερπουλ στα χρόνια του ’70, της Τόττεναμ απ’ τα 34 ως τα 40 χρόνια του και βέβαια της Εθνικης Αγγλίας.
Ο Ρέι Κλέμενς, στον πρώτο νικηφόρο τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών (γνωστό περιστατικό που χρησιμεύει ως μάθημα συμπεριφοράς σε νικητές και ηττημένους όλων των εποχών) απέναντι στην, επίσης ομάδα-προσφορά στην αγάπη για το ποδόσφαιρο, Γκλάντμπαχ είχε μείνει άναυδος στο 50΄.
Με γκολ του Τέρι Μακ Ντέρμοτ (30΄) η Λίβερπουλ είχε προηγηθεί 1-0 ,στο 50΄ λοιπόν ο, ποδοσφαιριστής που θεωρείται πως έκανε την…εξαγωγή του ποδοσφαίρου της Δανίας, Αλαν Σίμονσεν, με σούτ-μαχαιριά παραβίασε τα δίχτυα του. «Τέτοιο γκολ, χαλάλι σου» του είχε πει μετά τον τελικό και όταν, μελλοντικά, είχαν συναντηθεί σ’ εκδήλωση της ΟΥΕΦΑ.
Μεγαλοψυχία γιατί μιλούσε εκ του ασφαλούς ως πρωταθλητής Ευρώπης(3-1 το τελικό αποτέλεσμα στην Ρώμη το 1977); Όχι μόνο! Χθες πολλοί, συμπαίκτες και αντίπαλοι, τόνισαν την υποδειγματική συμπεριφορά του «στις δύσκολες στιγμές της ήττας, εκεί που φαίνεται το αληθινό πρόσωπο μας» όπως τόνισε ο 78χρονος πλέον, επίσης συμπαίκτης στην άλωση της Ευρώπης με δυο συνεχή Κύπελλα Πρωταθλητριών (1977, 1978) από εκείνη την Λίβερπουλ, ΙανΚάλαχαν.
To τρίτο που γιόρτασε ο Κλέμενς ήταν στο Παρίσι απέναντι στην Ρεάλ (1-0, Κένεντι 81΄) το 1981. Δυο απανωτά κτυπήματα τονίστηκε χθες απ’ τα αγγλικά Μέσα Ενημέρωσης πως τον επηρέασαν καταλυτικά. Βεβαίως η διάγνωση του 2005 (καρκίνος του προστάτη ,τελική αιτία του θανάτου του την Κυριακή στα 72 χρόνια του) και ένα χρόνο νωρίτερα (2004) η απώλεια του Εμλιν Χιούζ,«αδελφικού φίλου» του και συμπαίκτη σ εκείνο τον θίασο απ’ την πόλη των Μπίτλς πουανέδειξε το ποδόσφαιρο-και-την δεκαετία του 70.
