Διάλογο εφ’ όλης της ύλης με τις ΗΠΑ του Μπάιντεν δήλωσαν ότι επιθυμούν σε κοινό τους άρθρο οι ΥΠΕΞ Γαλλίας – Γερμανίας. Πρώτα από όλα η προτεινόμενη αναθεώρηση της διατλαντικής σχέσης αποτελεί σαφή παραδοχή ότι δεν αρκεί η αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο για την επιστροφή σε μια διατλαντική κανονικότητα η οποία ούτως ή άλλως είχε καταγραφεί ως εικονική.
Πρώτη επισήμανση των Λεντριάν και Μάας, η ελπίδα ότι ΗΠΑ και Ρωσία θα παρατείνουν την ισχύ της συμφωνίας για τη μείωση των πυρηνικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Εμμεση αλλά σαφής προειδοποίηση ότι Γαλλία και Γερμανία δεν θέλουν περαιτέρω επιδείνωση του ήδη βεβαρημένου ψυχροπολεμικού κλίματος Δύσης – Ρωσίας.
Δεύτερη και πιο σαφής επισήμανση για τον σύνθετο και αντιφατικό χαρακτήρα των σχέσεων της Δύσης με την Κίνα, που χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα ως εταίρος, ανταγωνιστής και αντίπαλος. Είναι σαφές ότι η πρώτη ιδιότητα οριοθετεί προληπτικά και αποτρεπτικά τις άλλες δύο.
Τρίτη επισήμανση είναι το αίτημα για τη διαμόρφωση μιας κοινής στάσης της Δύσης στις διαπραγματεύσεις για τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Γαλλία και Γερμανία δηλώνουν ότι δεν θα αρκεστούν στον ρόλο κομπάρσου στο πλαίσιο μιας διμερούς διαπραγμάτευσης Ουάσινγκτον – Τεχεράνης.
Τέταρτη επισήμανση, ως συνέχεια της τρίτης, η ανάγκη διαμόρφωσης κοινής πολιτικής της Δύσης απέναντι στις συμπεριφορές της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνον. Και εδώ Παρίσι και Βερολίνο προειδοποιούν ότι δεν είναι δεδομένη η εναρμόνισή τους με τις κατά καιρούς διακυμάνσεις των σχέσεων των ΗΠΑ με την Αγκυρα.
Το ερώτημα που τίθεται αφορά το αντίκρισμα και την αξιοπιστία της γαλλογερμανικής απέναντι στον Μπάιντεν αποφασιστικής ρητορικής.
Πρώτο ερώτημα είναι αν χώρες όπως η Βρετανία, οι τρεις Βαλτικές, η Πολωνία και οι τέσσερις σκανδιναβικές θα στηρίξουν τη γαλλογερμανική στάση απέναντι στη Ρωσία. Σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία, πριν από μια κοινή διατλαντική προσέγγιση προηγείται η διαμόρφωση μιας γαλλογερμανικής κοινής απέναντι στον Ερντογάν στάσης.
