Ενας ακόμα αγωνιστής της γενιάς τού «1-1-4» έφυγε από τη ζωή. Μια μικρή, αναγκαστικά, ομάδα συμφοιτητών, μαζί με την οικογένεια και τους πολύ στενούς συγγενείς, αποχαιρετήσαμε την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου στο Νεκροταφείο της Κηφισιάς τον Θεόδωρο Νίκα, καθηγητή φιλόλογο, που επί πολλές δεκαετίες και σε όλων των ειδών τις αίθουσες τίμησε το διδακτικό λειτούργημα με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.
Οχι μόνο όσοι βρεθήκαμε να σπουδάζουμε στο ίδιο έτος, αλλά ολόκληρη η σειρά των φοιτητών και των φοιτητριών που πέρασαν από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του ‘60, και που έδωσαν το δικό τους δυναμικό «παρών» στους αγώνες για την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, την κατάργηση του Σπουδαστικού Τμήματος Ασφαλείας και την αναγέννηση της Παιδείας, θα θυμούνται πάντα τον Θοδωρή για τη λεβεντιά του και το ήθος του.
Πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου της Φιλοσοφικής (1963 – 1964) και σύνεδρος στο ιδρυτικό Συνέδριο της ΕΦΕΕ (Απρίλιος 1963), ο Θοδωρής δεν έλειψε ποτέ από καμία μάχη. Σε όλη του τη ζωή στάθηκε συνεπής προς τις αρχές και τις αξίες της εποχής τού «1-1-4» και του «15%».
Μέσα σε ελάχιστες ώρες από τότε που έγινε γνωστός ο θάνατός του, συγκεντρώθηκε το ποσό των χιλίων ευρώ το οποίο δόθηκε «εις μνήμην του» στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Το τελευταίο αντίο στον Θοδωρή το είπαμε την Παρασκευή με ένα στεφάνι από κόκκινα γαρίφαλα. Θα τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη και θα μας λείψει πολύ.
