«Σκισμένο τούλι»: Η γυναικεία κακοποίηση στο επίκεντρο του νέου μυθιστορήματος της Ακρίτα

Σε μια εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα πνίγονται στις κραυγές των αρνητών τους, η Έλενα Ακρίτα με αιχμηρό χιούμορ και συγκίνηση αφηγείται μια δυνατή ιστορία, ενώ η πένα της γίνεται αγωγός για να ακουστεί η κρυφή φωνή που ξεκινάει από μέσα μας.

Η Μάρω είναι πρωταγωνίστρια στο νέο κοινωνικό μυθιστόρημα της Έλενας Ακρίτα. Θύμα βιασμού. Όπως ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή της η κα Ακρίτα, «εμπνεύστηκα τη ρεαλιστική ιστορία της, όπως αυτή της δίκης της, απ’ άλλες δίκες σαν αυτή της Τοπαλούδη».

Ποια είναι η ιστορία της πρωταγωνίστριας;

Ένα συνηθισμένο βράδυ στο Μαύρο Λιθάρι κι ενώ είχε βγει με τον σύζυγό της, ξεκίνησε ένας μικροκαβγάς για το φόρεμα της που στα μάτια του συζύγου της ήταν αρκετά κοντό και προκλητικό. Ο Θάνος έφυγε πρώτος και η Μάρω πήρε λίγο τον χρόνο της μέχρι να επιστρέψει σπίτι.

Παραπατούσε λίγο από το πότο κι απολάμβανε τη μυρωδιά του γιασεμιού όταν τρεις άνδρες ξαφνικά την άρπαξαν, της έκλεισαν το στόμα και την έχωσαν βιαστικά σε ένα αυτοκίνητο. Όταν συνήλθε, έβλεπε τα πάντα και αντιλαμβανόταν τα πάντα. Είχε απόλυτη επίγνωση που ήταν, πού την πήγαιναν, τι θα της συνέβαινε. Έκλεισε τα μάτια. Το τελευταίο πράγμα που ήχησε βροντερό στ’ αυτιά της ήταν ο ήχος από τα φερμουάρ παντελονιών.

Πώς ήταν οι επόμενες ημέρες;

Ζούσε χωρίς να γνωρίζει τον λόγο. Πονούσε παντού, πονούσε μέσα της αλλά δεν έκλαιγε. Οι εικόνες της βίας δεν έφυγαν ποτέ από το μυαλό της. Πάλεψε για τη ζωή της, έδωσε μάχη με την κατάθλιψη. Μάχη με τις γνώμες των άλλων: Ήταν πολύ κοντό το φόρεμα; Προκάλεσε; Πού πήγε και έμπλεξε; Κι έπειτα, έπρεπε να τα βάλει και με αυτούς που «δεν είδαν και δεν άκουσαν».

Και θα ήταν απλώς μια ακόμη συγκλονιστική ιστορία ενός βιβλίου, αν δεν ήταν πέρα για πέρα ρεαλιστική. Ο βιασμός, η δύναμη ορισμένων ανθρώπων πάντα να τη γλιτώνουν, η φωνή του θύματος που δεν ακούγεται, η γνώμη της κοινωνίας.

Με αφορμή την ιστορία της Μάρως, της Χαράς, της Ελένης, της Κατερίνας και τόσων άλλων γυναικών, ας ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά:

• 1 στις 3 γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της.

• 1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού.

• 40% με 50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στον χώρο εργασίας.

• 500.000 με 2.000.000 άνθρωποι στον κόσμο, κυρίως γυναίκες και παιδιά, εκτιμάται ότι διακινούνται παράνομα κάθε χρόνο με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την αναγκαστική εργασία.

Στο Σκισμένο Τούλι πέντε γυναίκες στην Αθήνα του σήμερα, ενώνουν τις τεθλασμένες γραμμές τους και σχηματίζουν μια ραγισμένη καρδιά. Η Νένα θα γνωρίσει τον άντρα της ζωής της τη μέρα που παντρεύεται έναν άλλον. Ο βιασμός της Μάρως οδηγεί σε μια πολύκροτη δικαστική διαμάχη που θ’ αφήσει εποχή. Η Σολφέζ και η Μιράντα θα περάσουν από φωτιά και σίδερο μέχρι να βγουν στο φως. Η Ιοκάστη στα χρόνια της δύσης της θα ζήσει έναν εφηβικά παράφορο έρωτα.

Πέντε γυναίκες προχωρούν πιασμένες χέρι χέρι αδιαφορώντας για ηλικίες, τάξεις και γενιές. Πέντε γυναίκες πετάνε τα σκισμένα τούλια από πάνω τους και διεκδικούν τη ζωή τους από την αρχή. Πέντε γυναίκες μέσα από την αγάπη, τη βία, το γέλιο και το δάκρυ αγωνίζονται για το δικό τους «μαζί».

Το να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα της Έλενας δεν είναι απλά μια ψυχαγωγική τυπική διαδικασία. Είναι κάτι πολύ παραπάνω. Διαβάζοντας τα «Τάπερ της Αλίκης» ή το «Σκισμένο Τούλι» παίρνεις θέση, ναι παίρνεις θέση, σε μια σειρά από κοινωνικά ζητήματα που κάποιοι τα αντιμετωπίζουν κρατώντας μια δήθεν αυστηρή ουδετερότητα. Όμως δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Εμείς είμαστε οι ηρωίδες από τα βιβλία της Έλενας. Και κανείς δεν θα μας φοβίσει να πάρουμε θέση.