Η συνήθεια του Πέδρο Μαρτίνς να μεταμορφώνει με τις αλλαγές του τον Ολυμπιακό στο δεύτερο ημίχρονο δεν έχει γίνει απλά… λατρεία. Εχει πλέον περάσει στα όρια του μεταφυσικού. Ο Πορτογάλος τεχνικός, αφού πρώτα έκανε μεγάλη οικονομία κινήσεων στη σκακιέρα του ματς, στο 84’, την κατάλληλη στιγμή όπως αποδείχτηκε, έριξε στο τερέν τον Αχμέντ Χασάν για να παίξει με δύο σέντερ φορ και να διεκδικήσει τη νίκη. Και την πήρε χάρη σε ένα γκολ που πέτυχε ο Αιγύπτιος σέντερ φορ με κεφαλιά στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων μετά από σέντρα-διαβήτη του Ματιέ Βαλμπουενά.
Ετσι οι «ερυθρόλευκοι» πανηγύρισαν μια μεγάλη όσο και πολύτιμη νίκη με 1-0 κόντρα στην ισχυρή Μαρσέιγ και ξεκίνησαν με τον καλύτερο τρόπο την πορεία τους στους ομίλους του φετινού Champions League. Ενα αποτέλεσμα που τους δίνει τεράστια ώθηση για τη συνέχεια, καθώς ακολουθούν δύο εκτός έδρας ματς με την Πόρτο και τη Μάντσεστερ Σίτι (επίσης ξεκίνησε με νίκη) και έχει την άνεση να πάει να τα παίξει με άλλο αέρα. Παράλληλα έβαλε, όσο νωρίς κι αν είναι, τις βάσεις για τη διεκδίκηση της ευρωπαϊκής του συνέχειας.
Η ιστορία, εκτός από πανηγύρι, προσέφερε και έντονη συγκίνηση, καθώς ο Χασάν μετά το τέλος του αγώνα έβαλε τα κλάματα. Οχι γιατί συνδύασε την παρθενική συμμετοχή του στη διοργάνωση με ένα πανάκριβο γκολ, όσο γιατί θυμήθηκε ότι πριν από πέντε χρόνια, τέτοια μέρα, έχασε τον πατέρα του, στον οποίο αφιέρωσε τη νίκη και το γκολ.
Ηταν το ιδανικό φινάλε για τον νταμπλούχο Ελλάδας ενός πραγματικού ντέρμπι, που χαρακτηρίστηκε από τις μονομαχίες σώμα με σώμα. Και επίσης από την εύθραυστη ισορροπία του. Ηταν σαν να παίχτηκε, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, πάνω σε τεντωμένο σχοινί και ήταν ξεκάθαρο πως όποιος κατάφερνε να βάλει ένα γκολ θα έφευγε νικητής. Στο ξεκίνημα και σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο ο Ολυμπιακός φάνηκε μαγκωμένος, ου μη και μπερδεμένος εξαιτίας της αναγκαστικής απουσίας ενός τόσο κομβικού παίκτη όπως ο Μαντί Καμαρά, ο οποίος την παραμονή βρέθηκε θετικός στον κορονοϊό.
Στο δεύτερο ημίχρονο η εικόνα άλλαξε άρδην, ο υπομονετικός και ήρεμος Ολυμπιακός άρχισε να ζητάει με μεγαλύτερο πείσμα το γκολ και το πλησίασε τουλάχιστον τρεις-τέσσερις φορές. Εκτός από αυτές, να προσθέσουμε το γκολ που (ορθώς) του ακυρώθηκε από το VAR, γιατί ο Μασούρας, που έστειλε την μπάλα στα δίχτυα πάνω στην αντάρα μιας φάσης διαρκείας, συνελήφθη για εκατοστά οφσάιντ.
Και για ακόμα μία φορά έπαιξε ρόλο το κοουτσάρισμα του προπονητή του, ο οποίος, ενώ θα μπορούσε να καθίσει στην ισοπαλία, με τις αλλαγές που έκανε στο τελευταίο κομμάτι του ματς παίζοντας με δύο «δεκάρια» (Βαλμπουενά και Φορτούνη) και δύο σέντερ φορ περιοχής (Ελ Αραμπί και Χασάν) ρίσκαρε και δικαιώθηκε πανηγυρικά. Γιατί τόσο ο Ραντζέλοβιτς όσο και ο Μασούρας έτρεξαν πολλά χιλιόμετρα και βοήθησαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου.
Από αυτόν τον Ολυμπιακό δεν υπάρχει υστερήσας, ωστόσο ένα βήμα πιο μπροστά δικαιούνται να μπουν οι Σα, Μπα, Σεμέδο και Μπουχαλάκης και φυσικά ο Βαλμπουενά, ο παίκτης που θέλει μισή φάση για να φτιάξει ένα γκολ.
● Ολυμπιακός (Π. Μαρτίνς): Σα, Ραφίνια, Σεμέδο, Μπα, Χολέμπας, Εμβιλά, Μπουχαλάκης, Ραντζέλοβιτς (78’ Φορτούνης), Βαλμπουενά (90+3’ Σισέ), Μασούρας( 84’ Χασάν), Ελ Αραμπί (90+3’ Βινάγκρε).
● Μαρσέιγ (Β. Μπόας): Μανταντά, Σακάι, Αλβαρο, Τσάλετα-Τσαρ, Αμαβί, Ρονζιέ, Γκέιγ (85’ Στρότμαν), Σανσόν (76’ Κουζάνς ), Τοβέν (82’ Ζερμέν), Μπενεντέτο (76’ Λουίς Ενρίκεαντί), Παγέ (76’ Ράντονιτς).
● Σκόρερ: 91’ Χασάν.
● Διαιτητής: Ντανιέλο Ορσάτο (Ιταλία).
● Κίτρινες: 90+5’ Χασάν.
● Κόκκινη: –
