Καθώς έβλεπα την πλάτη των ΜΑΤ να προελαύνουν στην Πανεπιστημίου προς Ομόνοια διαλύοντας τη συγκέντρωση του ΚΚΕ, με εμπροσθοφυλακή τρία «τέρατα» στο λευκό, τους καταβρεχτήρες «Αίαντες» και τον επικεφαλής αστυνομικό να φωνάζει: «Μπροστά οι “Αίαντες”…», η ώρα τρεις παρά τέταρτο, είχαν βουρκώσει τα μάτια μου και έτσουζαν από το χημικό, μα πιο πολύ με έτσουζαν οι μνήμες οι ανεξίτηλες, σκέφτηκα με δέος: «Να τος ο οδοστρωτήρας. Ξεκίνησε… Πού θα μας πάει άραγε, τι θα ισοπεδώσει!».
Ηταν η προχθεσινή 47η επέτειος του Πολυτεχνείου πρόβα τζενεράλε καταστολής ετούτης (της ανεκδιήγητης) κυβέρνησης. Η γενική δοκιμή έγινε στις 7 Οκτωβρίου, στην Αλεξάνδρας, με την απόφαση του Εφετείου για τη Χρυσή Αυγή. Ημουν παρών και στις δυο. Και μπορώ να βεβαιώσω, με υποθήκη τη ζωή μου και τα χρόνια μου, που θεωρώ ότι δεν τα σκόρπισα αδιαφόρετα, ότι και οι δυο, γενική δοκιμή και πρόβα τζενεράλε, έγιναν απρόκλητα. Ηταν επιδείξεις ισχύος, που έγιναν για να γίνουν.
Απέναντι από το Πολυτεχνείο, εκείνη την ώρα, από το μπαλκόνι των γραφείων του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (μες στα πρώτα θύματα του Covid-19 ο καλλιτεχνικός κόσμος), το μεγάφωνο μετέδιδε (όπως ο σταθμός τότε του Πολυτεχνείου) αποσπάσματα από τους «Ανθρωποφύλακες» του ηθοποιού και συγγραφέα Περικλή Κοροβέση, αξέχαστου φίλου και σύντροφου.
Ενα πράγμα κατόρθωσαν οι κυβερνητικοί στις 17/11: Αποσυνδέσανε τον Covid-19 από την Αστυνομική Βία-20. Απέδειξαν, επί εδάφους (in vivo… να το πω με όρους βιολογίας), ότι ανάμεσα στα δυο δεν υπάρχει αλληλεπίδραση, ότι και τα δυο ενεργούν -ο πρώτος μεταδίδεται και η δεύτερη ασκείται- αυτοδύναμα. Αν σε 14 μέρες, την 1η Δεκεμβρίου, δεν έχουμε έκρηξη κρουσμάτων της πανδημίας, η θεωρία μου θα αποδειχθεί πανηγυρικώς και τα κυβερνητικά επιχειρήματα θα κατεδαφιστούν ολοσχερώς. Ποιος θα το παραδεχτεί, άλλο θέμα…
